این رادار دارای بردی معادل ٢٠ کیلومتر بوده که علاوه بر آن دارای فیلتر و کلیدهایی جهت تصفیه امواج می باشد. آنتن این دستگاه از راه دور کنترل شده و می تواند برای دیدن یک منطقه حرکت کرده و یا به صورت ثابت نگه داشته شود و به وسیله دست کنترل می گردد.

هدف ها بر روی یک صفحه ظاهر شده و صدای حاصل از آن به وسیله گوشی متصدی دستگاه شنیده می شود و متصدی دستگاه می تواند برد آن را از ٥/٢ کیلومتر تا ٢ کیلومتر تعیین نماید. آنتن این رادار قابل تنظیم در برد بوده و می تواند به صورت خطی یا مدور انتخاب گردد. این رادار دارای تجهیزات و امکانات ضدالکترونیک می باشد. این رادار قابل سوارشدن بر روی سه پایه و یا خودرو بوده که دستگاه کنترل آن می تواند ٥٠ متر دورتر از رادار قرار گیرد. این رادار می تواند مجهز به یک دستگاه نشان دهنده تلویزیونی راه دور تعقیب کننده اتوماتیک برد و تنظیم کننده زاویه آنتن از راه دور و دو زاویه ٣ درجه رادار باشد.

اطلاعات فنی دستگاه

١. فرکانس دستگاه:٢٠٠ مگاهرتز.

٢. حداکثر قدرت: ٣ کیلو وات.

٣. برد تشخیص: برای نفرات پیاده ١٤ کیلومتر و برای خودروهای متحرک بیش از ٣٠ کیلومتر.

٤. دقت: ٢٠ متر در برد ٨ میلیم در سمت.

٥. نوع ظاهرشدن هدف: صفحه رادار تا مختصات شبکه و یا قطبی، گوشی دستگاه، بومی اعلام خطر ضدصدای اتوماتیک.

٦. وزن: ٧٠ کیلوگرم که می تواند به چهار قسمت تقسیم شده که سنگین ترین آن ٢٥ کیلوگرم است.

٧. قدرت تخلیه: ٥٠ وات در ٢٨ ولت.

٨. درجه حرارت محیط کار: ٤٠ تا ٥٥ درجه سانتی گراد.

ب) رازیت ٧٢ب

وزن این رادار کمتر از رادار ٧٢ آ بوده و رادار بر روی دستگاه کنترل سوار شده است.

جهت آنتن رادار به وسیله دست کنترل شده و به خصوص برای تجسس بر روی یک محور خاص و ثابت مناسب است.

اطلاعات فنی

رادار ٧٢ ب مشابه رادار ٧٢ آ بوده و فقط در موارد زیر با یکدیگر اختلاف دارند.

١. دقت: ٢٠ متر در برد و ١٠ میلیم در سمت.

٢. نوع ظاهرشدن هدف: صفحه نشان دهنده خیلی به صورت ترانزیستوری با استفاده از چراغ های دیود جهت تعیین برد هدف و گوشی هدف جهت تعیین سمت.

٣. وزن: ٥٠ کیلوگرم.

٤. قدرت تخلیه: ١٠٠ وات.

پ) رازیت ٧٢ ث

این رادار ازنوع برد کوتاه (١٠ کیلومتر بوده) که مشابه رادار ٧٢ ولی با تجهیزات کمتر می باشد. که می توان آن را درصورت نیاز به یک کامپیوتر برای تبدیل مختصات قطبی و شبکه مجهز نمود.»[١]

[١] گزیده اسناد عملیات والفجر١، جلد ٢، مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، صص ٢٢٥-٢٢٣.