توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٩ - انحاء و وجوه تفصيل
نكته چهارم
هرچه مناشى تركيب بيشتر باشند تشبيه ابعد و بليغتر محسوب مىشود و علّت آن دو چيز است:
١- تشبيه مركّبى كه امور تركيبيافته از آن كثير و متعدّد باشند تفصيل در آن زياد بوده در نتيجه موجب غرابت وجه شبه شده و بدين ترتيب ابعد و ابلغ ميگردد.
٢- در اينگونه از تشبيهات رسيدن به مراد متكلّم محتاج به دقّت نظر و فحص و طلب مىباشد و بدون ترديد رسيدن به شيئى بعد از طلب و فحص لذّتبخشتر و دلنشينتر مىباشد.
قوله: و المراد بالتفصيل: الف و لام در [التفصيل] براى عهد ذكرى مىباشد و آن اشاره است به تفصيلى كه قبلا گفته شد موجب غرابت تشبيه مىباشد.
قوله: الى ردينيّه: اسم زنى استكه نيزهساز بوده و در اين صنعت مهارت كامل داشته.
قوله: سنالهب: سنا شعله و لهب آتش را گويند.
قوله: و ترك الاتصال: ضمير فاعلى در [ترك] به شاعر راجع است.
قوله: و نفاه: ضمير فاعلى به شاعر و ضمير مفعولى آن به اتصال عود كرده و اين كلمه معطوف است به [ترك].
قوله: و غير ذلك: همچون قرب و بعد.
قوله: و دقّته: يعنى دقّت معنا.