توضيح المباني في شرح مختصر المعاني
(١)
فن دوم در علم بيان
٤ ص
(٢)
تعريف علم بيان
٥ ص
(٣)
دلالت و اقسام آن
١١ ص
(٤)
تعريف دلالت
١٦ ص
(٥)
اقسام دلالت معتبره
١٧ ص
(٦)
اشكال و انتقاد بر تعريف دلالات
١٩ ص
(٧)
جواب از اشكال مذكور
٢٠ ص
(٨)
دلالت التزام و شرط آن
٢٥ ص
(٩)
عدم قابيلت دلالت وضعيه براى اداء معانى مختلف بواسطه آن
٣٣ ص
(١٠)
قابل بودن دلالت عقليه براى اداء معانى مختلف بواسطه آن
٤٥ ص
(١١)
مجاز و كنايه
٤٩ ص
(١٢)
تشبيه و شرح آن
٥٣ ص
(١٣)
اركان تشبيه
٦٣ ص
(١٤)
مقصود از امر حسى
٧٧ ص
(١٥)
مقصود از امر عقلى
٨٠ ص
(١٦)
وجه شبه و بيان آن
٨٦ ص
(١٧)
مقصود از اشتراك تخييلى در وجه شبه
٨٩ ص
(١٨)
انتقاد و اشكال
٩٤ ص
(١٩)
اقسام وجه شبه
٩٧ ص
(٢٠)
امثله اقسام وجه شبه
١٢٣ ص
(٢١)
مقصود از تركيب در وجه شبه و طرفين تشبيه
١٢٨ ص
(٢٢)
مثال وجه شبه مركب حسى در جائيكه طرفين تشبيه مفرد باشند
١٢٩ ص
(٢٣)
مثال وجه شبه مركب حسى در جائيكه طرفين تشبيه مركب باشند
١٣٣ ص
(٢٤)
مثال وجه شبه مركب حسى با مختلف بودن طرفين تشبيه
١٣٥ ص
(٢٥)
وجه شبه مركب حسى و بديع
١٣٧ ص
(٢٦)
وجه شبه مركب عقلى
١٤٥ ص
(٢٧)
انتزاع وجه شبه از امور متعدد
١٤٩ ص
(٢٨)
مثال وجه شبه متعدد حسى و عقلى
١٥٥ ص
(٢٩)
مقصود از تمليح
١٥٩ ص
(٣٠)
مقصود از تهكم
١٦٠ ص
(٣١)
وهم و تضعيف آن
١٦١ ص
(٣٢)
ادات تشبيه و شرح آنها
١٦٥ ص
(٣٣)
غرض از تشبيه
١٧٢ ص
(٣٤)
اقسام تشبيه باعتبار مشبه و مشبه به
١٩٥ ص
(٣٥)
اقسام تشبيه
١٩٧ ص
(٣٦)
تقسيم ديگر براى تشبيه باعتبار طرفين
٢٠٣ ص
(٣٧)
تقسيم تشبيه باعتبار وجه شبه
٢٠٩ ص
(٣٨)
تقسيم ديگر براى تشبيه باعتبار وجه شبه
٢١٣ ص
(٣٩)
تشبيه مفصل
٢١٩ ص
(٤٠)
تشبيه قريب
٢٢١ ص
(٤١)
تشبيه غريب
٢٢٨ ص
(٤٢)
مقصود از تفصيل و بيان عرف وجوه و انحاء آن
٢٣٤ ص
(٤٣)
انحاء و وجوه تفصيل
٢٣٧ ص
(٤٤)
تبديل تشبيه قريب به بعيد
٢٤١ ص
(٤٥)
تقسيم تشبيه باعتبار ادات
٢٤٥ ص
(٤٦)
تقسيم تشبيه باعتبار غرض مترتب بر آن
٢٤٩ ص
(٤٧)
تقسيم تشبيه باعتبار قوت و ضعف
٢٥١ ص
(٤٨)
خاتمه مبحث تشبيه
٢٥٣ ص
(٤٩)
پايان كتاب
٢٥٨ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص

توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٨ - تشبيه و شرح آن

دلالت بر مشاركت امرى با امر ديگر در معنائى مشروط باينكه نه بر وجه استعاره تحقيقيّه بوده و نه استعاره بالكنايه و نه تجريد، بنابراين همانطوريكه مصنّف گفته است دو مثال ذيل در آن داخل مى‌شوند:

الف: زيد اسد بحذف ادات تشبيه.

ب: فرموده حقتعالى: صم بكم عمى‌ بحذف اداه تشبيه و مشبّه جملگى و تقدير هم كاصم و ابكم و اعمى مى‌باشد.

البتّه بايد توجّه داشت اينكه مصنّف گفته است ايندو مثال در تعريف تشبيه داخل مى‌شوند كلام خصوص ايشان نبوده بلكه محقّقين از ادبائن نيز بر آنند زيرا ايشان معتقدند كه ايندو مثال تشبيه بليغ بوده نه استعاره بدليل آنكه استعاره در موردى ميباشد كه مستعارله بطور كلّى مطوّى و منوّى بوده و كلام را از آن خالى آورده ولى در عين حال در صورت نبودن قرينه حاليّه يا فقدان فحواى كلام براى اراده شدن منقول‌عنه و منقول‌اليه صلاحيّت داشته باشد.

شرح فارسى‌

توضيح‌

قوله: التّشبيه الاصطلاحى: تشبيه اصطلاحى عبارتست از تشبيهى كه از استعاره و تجريد خالى باشد.

قوله: او على وجه تبتنى عليه الاستعارة: منظور از آن استعاره بالقوّه است نه بالفعل و آن در وقتى است كه در عبارت طرفين تشبيه (مشبّه و مشبّه‌به) و ادات تشبيه ذكر شده باشند مانند:

زيد كالاسد.