قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١٢
است چنانكه فرموده: لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً. إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً. جَزاءً وِفاقاً نباء: ٢٤- ٢٦. امّا اينكه براى گناهان ميزانى بجهت وزن كردن نصب خواهد شد در قرآن دليلى نداريم:
اعمال كفار
اعمال نيكى كه كفّار در دنيا انجام دادهاند در روز قيامت توزين نخواهد شد. زيرا نيّت و خواست آنها اجر اخروى نبوده و فقط طالب پاداش دنيا بودهاند و بآن نيز اغلب رسيدهاند و اين معامله كاملا از روى عدالت است. براى نمونه بآيه زير توجّه فرمائيد: أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً كهف: ١٠٥.
يعنى: در اثر كفر اعمال خوبى كه در دنيا كردهاند حبط و پوچ شده و روز قيامت توزينى براى آنها برپا نميداريم «وزن» در آيه بمعنى توزين است و بعد از «حبطت» آمده است يعنى چون اعمالشان حبط شده لذا وزن كردن براى آنها نيست اينكه وزن را بمعنى اعتنا و منزلت گفتهاند يعنى براى آنها قدرى قائل نميشويم، مطلب ناصحيح است.
بنا بر آنچه تا اينجا گفته شد: اعمال بد مؤمنان و كافران توزينى در آخرت نخواهد داشت. گر چه عذاب بحساب گناهان خواهد بود و آيات إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ نساء: ١٤٥. وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ عنكبوت: ١٣. كه درباره پيشوايان ضلالت است، دلالت بر شدّت و ضعف عذاب دارد در روضه كافى ص ٧٥ از امام سجاد عليه السّلام نقل شده:
«اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ أَهْلَ الشِّرْكِ لَا يُنْصَبُ لَهُمُ الْمَوَازِينُ وَ لَا يُنْشَرُ لَهُمُ الدَّوَاوِينُ وَ إِنَّمَا يُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً وَ إِنَّمَا نَصْبُ الْمَوَازِينِ وَ نَشْرُ الدَّوَاوِينِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ».
يعنى: بندگان خدا بدانيد براى اهل شرك ميزانها برپا و دفترها گسترده نميشود، بلكه دسته دسته بسوى جهنّم جمع شوند، نصب