وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ انعام: ١٦٤. «وازِرَةٌ ...- أُخْرى‌» صفت نفس‌اند يعنى: هيچ نفس حامل گناه، گناه نفس ديگرى را حمل نميكند و هر كس گناه خويش را بدوش ميكشد.

أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ. وَ وَضَعْنا عَنْكَ‌ وِزْرَكَ‌. الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ‌ شرح:

١- ٣. مراد از وزر ظاهرا سنگينى رسالت و تنگى سينه از آن است در مقابل عدم قبول مردم، كه آنحضرت سنگينى آنرا كاملا احساس ميكرد و ظاهرا «أَنْقَضَ ظَهْرَكَ» اشاره باحساس كامل آنست و وضع وزر همان شرح صدر و انفاذ دين و توفيق پيشرفت آنست يعنى آيا سينه‌ات را وسيع نكرديم، بار سنگينت را از تو برداشتيم باريكه به پشتت سنگينى ميكرد.

در اين آيه وزر بمعنى ثقل آمده نه گناه ايضا در آيه‌ وَ لكِنَّا حُمِّلْنا أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ‌ طه: ٨٧. مراد زيور آلات است كه اوزار و اثقال ناميده شده، بقولى بنى اسرائيل آنها را از فرعونيان عاريه گرفته بودند و پس ندادند و خود را مجرم دانسته و اوزار گفته‌اند و نيز در آيه‌ حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ‌ أَوْزارَها محمد: ٤. كه بمعنى اسباب جنگ است گويند سلاح جنگ را از آن اوزار گويند كه بر حامل آن ثقيل است.

وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ‌ وَزِيراً فرقان:

٣٥. وزير بمعنى كمك و يار است كه مقدارى از وظائف بالا دست خويش را حمل ميكند. و آن دو بار در قرآن مجيد آمده و هر دو درباره هارون عليه السّلام است: طه: ٢٩- فرقان: ٣٥.

وزع‌: منع و حبس. «وَزَعَهُ‌ عن- الامر: منعه و حبسه» وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ فَهُمْ‌