يأجوج‌: قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَ‌ يَأْجُوجَ‌ وَ مَأْجُوجَ‌ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ ... كهف: ٩٤. حَتَّى إِذا فُتِحَتْ‌ يَأْجُوجُ‌ وَ مَأْجُوجُ‌ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ‌ انبياء: ٩٦.

در كلمه «مأجوج» در باره هر دو لفظ توضيح داده شده است و ظاهرا مراد طائفه‌اى از مردم چين‌اند. و اين دو لفظ دو بار بيشتر در قرآن مجيد نيامده‌اند.

يد: دست. لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَ‌ يَدَكَ‌ لِتَقْتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِيَ‌ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ ... مائده: ٢٨. اگر دستت را براى كشتن من باز كنى من دستم را براى كشتن تو باز نخواهم كرد.

«يد» در اصل «يدى» با ياء است جمع آن در قرآن ايدى است‌ وَ كَفَ‌ أَيْدِيَ‌ النَّاسِ عَنْكُمْ‌ فتح: ٢٠.

يد بطور استعاره در چند معنى بكار ميرود از جمله:

١- نعمت. «يَدَيْتُ‌ اليه» نعمتى باو رساندم جمع آن در اين معنى ايادى است در صحيفه سجاديّه دعاى ٣٧. آمده:

«جَزَاءً لِلصُّغْرَى مِنْ‌ أَيَادِيكَ‌».

يعنى جزائى براى كوچكترين نعمتهايت.

٢- حيازت و ملك مثل‌ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي‌ بِيَدِهِ‌ عُقْدَةُ النِّكاحِ‌ بقره: ٢٣٧.

يا عفو كند آنكه عقده نكاح در اختيار و تسلّط او است. رجوع شود به «عقد».

بِيَدِكَ‌ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ آل عمران: ٢٦. اختيار در قدرت و سلطه تو است تو بر هر چيز توانائى.

٣- يد مغلوله كنايه است از امساك‌