يا: حرف ندا است براى بعيد، حقيقتا بعيد باشد يا حكما، بقولى مشترك است ميان قريب و بعيد (از اقرب الموارد) يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا احزاب: ١٣. اى اهل يثرب در اينجا ماندن روا نيست برگرديد. يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ ... حجّ: ١.

يأس‌: نوميدى. طبرسى فرموده:

يأس آنست كه يقين كنيم شى‌ء آرزو شده بدست نخواهد آمد. راغب گويد: «الْيَأْسُ‌: انتفاء الطّمع» الْيَوْمَ‌ يَئِسَ‌ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ‌ مائده:

٣. امروز كفّار از دين شما مأيوس شدند. يعنى طمع بريدند از اينكه شما از دينتان دست برداريد وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ‌ يوسف: ٨٧. از رحمت خدا نااميد نباشيد.

اسْتِيئَاس‌: مثل يأس است‌ فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا يوسف:

٨٠. چون از يوسف نااميد شدند كه برادرشان را آزاد كند كنار رفتند و با هم نجوى ميكردند.

أَ فَلَمْ‌ يَيْأَسِ‌ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعاً رعد:

٣١. يأس را در آيه علم معنى كرده‌اند در جوامع الجامع ميگويد: علت اين امر آنست كه يأس معناى علم را در ضمن گرفته زيرا مأيوس شونده ميداند كه اينكار نخواهد شد.

راغب نيز نزديك بآن گفته است يعنى: آيا اهل ايمان ندانستند كه اگر خدا ميخواست همه مردم را هدايت ميكرد.