در مجمع نقل شده: چون آيات هجرت نازل شد مردى از مسلمانان بنام جندب بن ضمره كه در مكّه بود آيات را شنيده، گفت: بخدا من از آنان نيستم كه قدرت مهاجرت نداشته باشم، راه را بلدم و در بدن نيرو دارم، با آنكه بشدت مريض بود بفرزندانش گفت: بخدا يكشب هم در مكه نخواهم ماند ميترسم در آن بميرم پسرانش او را بسريرى گذاشته و بدوش كشيدند، چون به «تنعيم» رسيد وفات كرد آيه، فوق در ماجراى او نازل گرديد.

وَ وَقَعَ‌ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِما ظَلَمُوا ...

نمل: ٨٥. وعده عذاب بآنها در اثر ظلمشان ثابت و حتمى گرديد.

وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ‌ تَقَعَ‌ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ‌ حجّ: ٦٥. آسمانرا باز ميدارد از اينكه بزمين بيفتد.

فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي‌ فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ‌ حجر: ٢٩.

«قعوا» فعل امر جمع است يعنى: چون او را پرداختم و از روحم در آن دميدم سجده‌كنان براى او بيفتيد.

إِذا وَقَعَتِ‌ الْواقِعَةُ. لَيْسَ‌ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌ واقعة: ١ و ٢. واقعه چنانكه از راغب نقل شده و در مجمع نقل فرموده بمعنى حادثه شديد است. شايد اطلاق اين لفظ بعلت ثبوت و حتمى بودن قيامت باشد. وقعة بمعنى وقوع و ظهور و آمدن است. يعنى: آنگاه كه حادثه مهيب واقع و حادث شود. در وقوع آن دروغى نيست.

فَلا أُقْسِمُ‌ بِمَواقِعِ‌ النُّجُومِ. وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ‌ واقعة: ٧٥ و ٧٦. مواقع بمعنى مواضع است كه محل ايستادن نجوم باشد. قسم بمواضع ستارگان و اگر بدانيد آن سوگند بزرگى است.

وَ رَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ‌ مُواقِعُوها كهف: ٥٣. مراد از «مواقعون» ساقط شوندگانند يعنى‌