تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - تفسير پاداش دنيوى ايمان

شرك و گناه توبه كنند خدا درهاى رحمت خويش را از هر سو به روى آنها مى‌گشايد، عرض مى‌كند:" خداوندا من به آنها گفتم: از پروردگار خويش تقاضاى آمرزش كنيد كه او بسيار آمرزنده است" (فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً).

*** نه تنها شما را از گناهان پاك مى‌سازد، بلكه" اگر چنين كنيد بارانهاى پربركت آسمان را پى در پى بر شما فرو مى‌فرستد" (يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً) [١] خلاصه هم باران رحمت معنوى و هم باران پر بركت مادى او شما را فرا مى‌گيرد.

قابل توجه اينكه مى‌گويد:" آسمان را بر شما مى‌فرستد" يعنى آن قدر باران مى‌بارد كه گويى آسمان دارد نازل مى‌شود! اما چون باران رحمت است نه ويرانى مى‌آورد، و نه آسيبى مى‌رساند، بلكه در همه جا مايه خرمى و سر سبزى و طراوت است.

*** سپس مى‌افزايد:" و اموال و فرزندان شما را افزون مى‌كند،" (وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ‌).

" و براى شما باغهاى خرم و سرسبز و نهرهاى آب جارى قرار مى‌دهد." (وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً).

به اين ترتيب يك نعمت بزرگ معنوى، و پنج نعمت بزرگ مادى به آنها وعده داده، نعمت بزرگ معنوى بخشودگى گناهان و پاك شدن از آلودگى‌

---

[١]" مدرار" از ماده" در" (بر وزن جر) در اصل به معنى ريزش" شير" از پستان مادر است، و سپس به معنى ريزش باران به كار رفته، و" مدرار" صيغه مبالغه است.