تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩ - نكته شفيعان روز جزا

و اعلموا انه (القرآن) شافع مشفع‌

" بدانيد قرآن شفاعت كننده‌اى است كه شفاعتش پذيرفته مى‌شود" [١] ٩- كسانى كه عمرى در اسلام صرف كرده‌اند، چنان كه در حديثى از پيغمبر اكرم ص مى‌خوانيم:

اذا بلغ الرجل التسعين غفر اللَّه ما تقدم من ذنبه و ما تاخر و شفع فى اهله‌

" هنگامى كه انسان به نودسالگى برسد (و در مسير ايمان سير كند) خداوند گناهان گذشته و آينده او را مى‌بخشد، و شفاعت او در خانواده‌اش پذيرفته مى‌شود [٢] ١٠- عبادات نيز شفاعت مى‌كنند، چنان كه در حديثى از رسول خدا ص آمده است:

الصيام و القرآن يشفعان للعبد يوم القيامة

" روزه و قرآن براى بندگان در قيامت شفاعت مى‌كنند" [٣] ١١- از بعضى از روايات استفاده مى‌شود كه اعمال نيك مانند امانتى كه انسان در حفظ آن كوشيده است نيز در قيامت از انسان شفاعت مى‌كند [٤] ١٢- جالب اينكه از بعضى روايات استفاده مى‌شود كه خود خداوند هم شفاعت گنهكاران مى‌كند، چنان كه در حديث ديگرى از رسول اكرم ص آمده است:

يشفع النبيون و الملائكة و المؤمنون فيقول الجبار بقيت شفاعتى‌

:" در قيامت پيامبران و فرشتگان و مؤمنان شفاعت مى‌كنند، و خداوند مى‌گويد شفاعت من باقى مانده است" [٥]

[١]" نهج البلاغه" خطبه ١٧٦.

[٢]" مسند احمد" جلد ٢ صفحه ٨٩.

[٣]" مسند احمد" جلد ٢ صفحه ١٧٤.

[٤]" مناقب ابن شهرآشوب" جلد ٢ صفحه ١٤.

[٥]" صحيح البخارى" جلد ٩ صفحه ١٤٩.