تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - تفسير به كدام روسفيدى طمع بهشت دارى؟!

و آفرينش تازه‌اى به خود مى‌گيرد.

آيا خالق انسان از نطفه قادر نيست كه بعد از خاك شدن لباس حيات در تن انسان بپوشاند.

" ثالثا" اينها چگونه طمع بهشت دارند با اينكه در صحيفه اعمال خود اينهمه عمل گناه دارند، زيرا موجودى كه از نطفه‌اى بى‌ارزش آفريده شده از نظر مادى شرافتى ندارد، اگر شرفى هست به خاطر ايمان و عمل صالح است كه اينها فاقد آنند، پس چگونه انتظار دارند در باغهاى بهشتى گام بنهند [١]

اين جمله ممكن است اشاره به آن باشد كه ما نه تنها قادريم كه آنها را بعد از خاك شدن به زندگى و حيات نوين باز گردانيم، بلكه مى‌توانيم آنها را به موجوداتى كاملتر و بهتر تبديل كنيم، و هيچ چيز مانعى از اين كار نخواهد بود.

[١] در تفسير آيه فوق احتمالات ديگرى نيز داده شده است از جمله اينكه منظور از جمله" مِمَّا يَعْلَمُونَ‌" اين است كه ما آنها را با عقل و شعور آفريديم نه چون حيوانات و بهائم، بنا بر اين در برابر اعمال خود مسئوليت دارند، ديگر اينكه منظور اين است كه ما آنها را براى هدفهايى كه خودشان مى‌دانند يعنى تكليف و اطاعت آفريديم، ولى اين احتمالات بسيار بعيد به نظر مى‌رسد، لذا غالب مفسران همان معنى را كه در بالا ذكر كرده‌ايم پذيرفته‌اند.