تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٨ - تفسير اگر به قرآن ايمان نمىآورند به كدام سخن ايمان مىآورند؟!

و آلودگان به انواع فساد، هر چند ظاهرا در سلك اهل ايمان در آيند.

*** و در پايان اين مقطع باز تكرار مى‌كند:" واى در آن روز بر تكذيب كنندگان" (وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ‌).

واى بر آنها كه از تمام اين نعمتها و محبتها محروم مى‌شوند، كه حسرت اين محروميت آزارش كمتر از آتش سوزان دوزخ نيست؟

*** و از آنجا كه يكى از عوامل انكار معاد پرداختن به لذات زودگذر دنيا، و تمايل به آزادى بى‌قيد و شرط براى بهره‌گيرى از اين لذات است، در آيه بعد روى سخن را به مجرمان كرده با لحنى تهديد آميز مى‌فرمايد:" بخوريد و بهره گيريد در اين چند روز كوتاه، ولى بدانيد عذاب الهى در انتظار شما است، چرا كه شما مجرم و گنهكاريد" (كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ‌).

تعبير به" قليلا" مى‌تواند اشاره به مدت كوتاه عمر انسان در دنيا باشد، و هم ناچيز بودن مواهب اين جهان در برابر نعمتهاى بى‌حساب آخرت.

گرچه بعضى از مفسران گفته‌اند كه اين خطاب را در آخرت به مجرمان مى‌كنند، ولى با توجه به اينكه در آخرت هيچ گونه تمتع و بهره‌گيرى براى مجرمان از مواهب حيات تصور نمى‌شود، بايد قبول كرد كه اين سخن خطابى است به آنها در اين دنيا.

در حقيقت" متقين" و پرهيزگاران با نهايت احترام در آخرت پذيرايى مى‌شوند، و با جمله پر از لطف‌ كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً مخاطب مى‌گردند، ولى دنيا پرستان در اين دنيا با جمله تهديد آميز كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا مخاطبند.

به پرهيزكاران مى‌فرمايد: بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌ (اينها در برابر اعمال صالحى‌