تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١ - تفسير وعدههاى الهى حق است، واى بر تكذيب كنندگان!

با يك سلسله حوادث بسيار هول‌انگيز و كوبنده همراه است، به طورى كه نظام آن را به كلى متلاشى مى‌سازد، و جهان آخرت با نظامى نوين جايگزين آن مى‌گردد.

به طورى كه اين حوادث عجيب و وحشتناك است كه با هيچ بيانى نمى‌توان آن را توصيف كرد، آيا حوادثى كه كوه‌ها را از جا مى‌كند و چنان به هم مى‌كوبد كه تبديل به غبار مى‌شود، و به صورت پشمهاى زده شده در مى‌آورد قابل توصيف است؟

و به تعبير بعضى از مفسران عظمت اين حوادث به قدرى است كه عظيمترين زلزله‌هايى كه انسان به چشم ديده در برابر آن مانند ترقه‌هاى كوچكى است كه بچه‌ها براى بازى منفجر مى‌كنند در برابر بزرگترين بمب اتم.

و به هر حال اين تعبيرات قرآنى دليل بر تفاوت زياد نظامات آخرت با نظامات دنيا است.

*** و به دنبال آن اشاره‌اى به صحنه رستاخيز كرده مى‌افزايد:" و اين در هنگامى است كه براى پيامبران تعيين وقت مى‌شود كه به نوبت بيايند و شهادت خود را در باره امتها بدهند" (وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ‌) [١] همانگونه كه در آيه ٦ سوره اعراف آمده است، فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ‌:" ما هم از كسانى كه رسولان به آنها مبعوث شدند سؤال مى‌كنيم، و هم از رسولان".

---

[١]" اقتت" در اصل" وقتت" از ماده" وقت" بوده كه واو مضموم در آن تبديل به همزه شده، و به معنى" توقيت وقت" براى رسولان پروردگار است، و اين نيز معلوم است كه وقت براى خود آنها تعيين نمى‌شود، بلكه براى عمل آنها يعنى شهادتشان تعيين مى‌گردد، و لذا گفته‌اند كه آيه محذوفى دارد.