تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - تفسير پاداشهاى عظيم بهشتى!

ذكر اين حالت (تكيه كردن بر تختها) اشاره به آرامش و راحتى كامل آنها است، چرا كه انسان معمولا در حالت آرامش در چنين حالتى به سر مى‌برد، و ذيل آيه نيز اشاره به اعتدال كامل هواى بهشت است.

نه اينكه خورشيد و ماه در آنجا وجود نداشته باشد، بلكه تابش ناراحت كننده خورشيد وجود ندارد، با وجود سايه‌هاى درختان بهشتى.

" زمهرير" از ماده" زمهر" به معنى شدت سرما، يا شدت غضب، يا سرخ شدن چشم بر اثر خشم، مى‌باشد، و در اينجا منظور همان معنى اول است.

در حديثى آمده است كه در جهنم نقطه‌اى وجود دارد كه از شدت سرما اعضاى بدن از هم متلاشى مى‌شود [١]" ارائك" جمع" اريكه" در اصل به تختهايى مى‌گويند كه در حجله عروس مى‌نهند و منظور در اينجا تختهاى زيبا و فاخر است.

" آلوسى" مفسر معروف اهل سنت در" روح المعانى" در حديثى از ابن عباس چنين نقل مى‌كند: بينا اهل الجنة فى الجنة اذا راوا ضوءا كضوء الشمس، و قد اشرقت الجنان به فيقول اهل الجنة يا رضوان ما هذا؟

و قد قال ربنا لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً، فيقول لهم رضوان ليس هذا بشمس، و لا قمر، و لكن على (ع) و فاطمة (ع) ضحكا، و اشرقت الجنان من نور ثغريهما!:" هنگامى كه بهشتيان در بهشت هستند ناگهان نورى‌

[١]" در المنثور" جلد ٦ صفحه ٣٠٠.