تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٢ - تفسير پاداش عظيم ابرار

جمله" يوفون" و" يخافون" و جمله‌هاى بعد از آن كه همه به صورت" فعل مضارع" آمده نشان مى‌دهد كه اين برنامه مستمر و هميشگى آنان است.

البته همانگونه كه در شان نزول گفتيم مصداق اتم و اكمل اين آيات امير مؤمنان على و فاطمه زهرا و فرزندان آنها حسن و حسين" سلام اللَّه عليهم اجمعين" مى‌باشند كه نذر خود را در مورد سه روز روزه داشتن ادا كردند، و جز با آب افطار ننمودند، و قلب آنان از خوف خدا و خوف قيامت مالا مال بود.

" مستطير" به معنى گسترده و پراكنده است، و اشاره به عذابهاى گوناگون و وسيع آن روز عظيم مى‌باشد.

به هر حال وقتى آنها به نذرهايى كه بر خويشتن واجب كرده‌اند وفا مى‌كنند به طريق اولى واجبات الهى را محترم شمرده و در انجام آن مى‌كوشند.

ترس آنها از شر آن روز بزرگ اشاره به ايمانشان به مساله معاد، و احساس مسئوليت شديد در برابر فرمان الهى است.

آنها به خوبى معاد را باور كرده‌اند، و به تمام كيفرهاى بدكاران در آن روز ايمان دارند، و اثر اين ايمان در اعمالشان كاملا نمايان است.

اطعام كردن آنها ساده نيست، بلكه توام با ايثار در هنگام نياز شديد است، و از سوى ديگر اطعامى است گسترده كه انواع نيازمندان را از" مسكين" و" يتيم" و" اسير" شامل مى‌شود، و به اين ترتيب رحمتشان عام و خدمتشان گسترده است.

ضمير در" عَلى‌ حُبِّهِ‌" به" طعام" باز مى‌گردد، يعنى در عين اينكه علاقه به طعام‌