تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - تفسير اوصاف انسانهاى شايسته

و در ويژگى چهارم مى‌گويد:" و كسانى كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند" (وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ‌).

آنها از يك سو ايمان به روز جزا دارند، و با توجه به تعبير" يصدقون" كه فعل مضارع است و دلالت بر استمرار دارد، آنها پيوسته توجه دارند كه حساب و كتاب و جزائى در كار است.

بعضى از مفسران آن را به معنى" تصديق عملى" يعنى انجام وظائف و ترك محرمات تفسير كرده‌اند، ولى ظاهر آيه مطلق است، هم تصديق علمى و هم عملى را شامل مى‌شود.

ولى از آنجا كه ممكن است كسى ايمان به روز جزا داشته باشد اما خود را مشمول مجازات نشمرد، مى‌گويد: آنها هرگز خود را در امان نمى‌بينند" يعنى دائما احساس مسئوليت مى‌كنند، حسنات خود را ناچيز و سيئات خويش را بزرگ محسوب مى‌دارند، لذا در حديثى از امير مؤمنان ع آمده است كه به فرزندش نصيحت كرد و فرمود: فرزندم!

خف اللَّه خوفا انك لو اتيته بحسنات اهل الارض لم يقبلها منك، و ارج اللَّه رجاء انك لو اتيته بسيئات اهل الارض غفرها لك:

" آن چنان از خدا خائف باش كه اگر تمام حسنات مردم روى زمين را بياورى احتمال بده از تو نپذيرد! و آن چنان به او اميدوار باش كه اگر تمام گناهان اهل زمين را داشته باشى احتمال ده تو را بيامرزد! [١]

[١]" جامع الاخبار" صفحه ١١٣.