تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤ - تفسير و اين هم سرنوشت شوم او

يا اينكه نه پوست و گوشتى بر تن مى‌گذارد و نه استخوان را سالم مى‌گذارد، بنا بر اين مفهوم آيه اين نيست كه به كلى مى‌سوزاند و نابود مى‌كند چرا كه اين معنى با آنچه در آيه ٥٦ سوره نساء آمده سازگار نيست، آنجا كه مى‌فرمايد: كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ‌:

" هر زمان كه پوستهاى تن آنها مى‌سوزد پوستهاى ديگرى بر آن مى‌رويانيم تا مجازات الهى را بچشند"!

*** سپس به بيان وصف ديگرى از اين آتش سوزان قهر الهى پرداخته مى‌افزايد:" پوست تن را كاملا دگرگون مى‌سازد كه از فاصله بسيار دورى براى انسانها نمايان است" (لواحة للبشر) [١] آن چنان چهره را سياه و تاريك مى‌كند كه سياه‌تر از شب تاريك است:

" بشر" در اينجا جمع" بشره" به معنى ظاهر پوست تن است و نيز ممكن است به معنى انسانها بوده باشد، و" لواحة" از ماده" لوح" گاه به معنى ظاهر و آشكار شدن آمده، و گاه به معنى تغيير دادن و دگرگون ساختن.

بنا بر معنى اول، تفسير آيه چنين مى‌شود: دوزخ از فاصله دورى براى انسانها نمايان مى‌گردد، همانگونه كه در آيه ٣٦ سوره نازعات آمده است، وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى‌" دوزخ براى بينندگان آشكار مى‌گردد".

و بنا بر معنى دوم تفسير آيه چنين است:" دوزخ رنگ پوست تن را به كلى دگرگون مى‌سازد"

*** و در آخرين آيه مورد بحث مى‌فرمايد:" نوزده نفر از فرشتگان عذاب‌

---

[١]" لواحة" خبر مبتداى محذوفى است و در تقدير" هى لواحة" مى‌باشد.