تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٨ - ترجمه

[سوره الجن (٧٢): آيات ٢٥ تا ٢٨]

قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً (٢٥) عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً (٢٦) إِلاَّ مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً (٢٧) لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ عَدَداً (٢٨)

ترجمه:

٢٥- بگو من نمى‌دانم آنچه به شما وعده داده شده نزديك است، يا پروردگارم زمانى براى آن قرار مى‌دهد؟! ٢٦- عالم الغيب او است، و هيچكس را بر اسرار غيبش آگاه نمى‌سازد، ٢٧- مگر رسولانى كه آنها را برگزيده است و مراقبينى از پيش رو و پشت سر براى آنها قرار مى‌دهد.

٢٨- تا بداند پيامبرانش رسالتهاى پروردگارشان را ابلاغ كرده‌اند، و او به آنچه نزد آنها است احاطه دارد، و هر چيزى را احصا كرده است.