تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣ - نكته اشكالات واهى بهانهجويان!

شد، چنان كه تاريخ اسلام گواه است كه افراد متعددى مانند" ابو زمعه" و" مالك بن طلاله" و" حكم بن ابى العاص" و غير آنها به خاطر نفرين پيامبر ص يا بدون آن گرفتار عذاب شدند.

علاوه بر اين آيه فوق تفسيرهاى ديگرى نيز دارد كه طبق آن استدلال به آن در اينجا ممكن نيست (به تفسير نمونه جلد ٧ صفحه ١٥٤ ذيل همان آيه ٣٣ انفال مراجعه شود).

٥- اگر چنين شان نزولى صحيح بود بايد مانند داستان" اصحاب الفيل" معروف شود.

پاسخ: اين شان نزول به قدر كافى مشهور و معروف است و در بالا اشاره كرديم كه حد اقل درسى كتاب از كتب تفسير و حديث آمده وانگهى عجيب است كه انتظار داشته باشيم يك حادثه شخصى همانند يك حادثه عمومى مثل داستان اصحاب الفيل انعكاس يابد، چرا كه آن داستان جنبه همگانى داشت، سر تا سر مكه را گرفته بود و يك لشكر بزرگ طى آن نابود گشت، ولى داستان" حارث بن نعمان" تنها مربوط به يك نفر است! ٦- از اين حديث استفاده مى‌شود كه" حارث بن نعمان" مبانى اسلام را قبول داشت چگونه ممكن است يك مسلمان در عصر پيامبر ص به چنين عذابى گرفتار شود؟

پاسخ: اين ايراد نيز ناشى از تعصب شديد است، زيرا احاديث فوق به خوبى نشان مى‌دهد كه او نه تنها گفته پيامبر ص را قبول نداشت بلكه به خداوند نيز معترض بود كه چرا چنين دستورى را درباره على ع به پيامبرش داده است؟! و اين شديدترين مرتبه كفر و ارتداد محسوب مى‌شود.

٧- در كتابهاى معروفى مانند" استيعاب" كه نام" صحابه" آمده است اسمى از" حارث بن نعمان" نمى‌بينيم.