تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٧ - تفسير ما حق را شنيديم و تسليم شديم

عمل كرده‌ايم، بنا بر اين ديگران را به چيزى دعوت نمى‌كنيم كه خود آن را ترك گفته باشيم.

سپس نتيجه ايمان را در يك جمله كوتاه بيان كرده مى‌گويند: هر كس به پروردگارش ايمان بياورد، نه از نقصانى مى‌ترسد و نه از ظلم" (فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً).

" بخس" (بر وزن شخص) به معنى" نقصان از طريق ظلم و ستم" است، و" رهق" (بر وزن شفق) چنان كه قبلا هم اشاره كرده‌ايم به معنى" پوشانيدن چيزى به زور" است.

بعضى فرق ميان اين دو تعبير را چنين گفته‌اند كه:" بخس" اشاره به اين است كه چيزى از" حسنات" آنها كاسته نمى‌شود و" رهق" اشاره به آن است كه چيزى بر" سيئات" آنها افزوده نخواهد شد.

بعضى نيز" بخس" را ناظر به كمبود" حسنات"، و رهق را به" تكاليف شاق" دانسته‌اند.

به هر حال منظور اين است: مؤمنان هر كار كوچك و بزرگى را انجام دهند، اجر و پاداش آن را بى‌كم و كاست دريافت مى‌نمايند.

درست است كه عدالت پروردگار منحصر به مؤمنان نيست، ولى چون غير مؤمنان عمل صالحى ندارند سخنى از اجر آنان به ميان نيامده.

" ما از طريق هدايت قرآن ميدانيم گروهى از ما مسلم و گروهى ظالم و بيدادگرند" (وَ أَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَ مِنَّا الْقاسِطُونَ‌) [١]

[١]" قاسط" از ماده" قسط" به معنى تقسيم عادلانه است، اين ماده هنگامى كه به صورت باب" افعال" در آيد (اقساط) به معنى اجراى عدالت است، و هنگامى به صورت ثلاثى مجرد استعمال شود (مانند آيه فوق) به معنى ظلم و انحراف از مسير حق است.