کنند هواهای نفسانی را پرستش می‌کنند و دنبال خواسته هایشان می‌روند ! « و احکام تبتدع » و بعد احکامی است که بدعت گزارده می‌شوند ، یعنی‌ کسی که می‌خواهد دنبال هوای نفسش برود از چه استفاده می‌کند ؟ از نیروی حق‌ ، بدعتی را در لباس دین وارد می‌کند ، چون می‌داند نیرو از آن دین و مذهب‌ است اگر بگوید من چنین حرفی می‌زنم کسی حرفش را قبول نمی‌کند ، لذا شروع‌ می‌کند چیزی را بنام دین بیان کردن و می‌گوید فلان آیه قرآن این مطلب را بیان کرده است و مقصودش این است ، یا حدیثی جعل می‌کند که پیامبر چنین‌ فرمود ، امام جعفر صادق چنین فرمود ، یعنی از نیروی قرآن و پیغمبر و امام‌ استفاده می‌کند و روی چیزی که حقیقت نیست مارک حقیقت می‌زند . « یخالف‌ فیها کتاب الله » و کتاب خدا در آن احکام مورد مخالفت قرار می‌گیرد .
« و یتولی علیها رجال رجالا علی غیر دین الله » [٢] آن وقت افرادی با هم متحد و متفق می‌شوند و حزب و جمعیتی تشکیل می‌دهند ولی به غیر دین خدا ، براساس همان بدعت [٣] ، و به عنوان دفاع از این بدعت

[٢][١] نهج البلاغه فیض الاسلام خطبه ٥٠ صفحه . ١٣٧ [٣] در اینجا بدعت ، بدعت در دین است نه مطلق نوآوری بدعت در دین ، یعنی چیزی را که جزء سنت نیست ، جزء سنت وانمود کردن و چیزهائی را که‌ جزء دین نیست ، جزء دین و سنت قلمداد کردن این بدعت و نوآوری در دین‌ حرام و محکوم است ، مثل عمل ابوهریره که وقتی حاکم مکه بود ، مرد بیچاره‌ ای پیاز از عکه آورده بود که در مکه بفروشد اما کسی از او &gt