زنده و مردم مرده ، و بعد می‌گوید این قرآن روی افرادی اثر دارد که شائبه‌ ای از حیات در آنها باشد اما آن کسانی که مرده اند قرآن هم روی آنها اثر نمی‌گذارد .

فطرت یا هسته حیات انسانی

مقصود از مردگی و زندگی چیست ؟ باز این مطلب را قرآن در جای دیگری‌ بیان کرده است که هر کسی که به این دنیا می‌آید با یک فطرت خدادادی به‌ این دنیا می‌آید ، با یک فطرت حق جوئی و حقیقت طلبی به این دنیا می‌آید ، با یک فطرت کاوشگری به این دنیا می‌آید ، ولی همین نور فطرت در بعضی‌ از اشخاص خاموش می‌شود وقتی که این نور فطرت خاموش شد ، او تبدیل‌ می‌شود به یک موجود مرده ، به ظاهر زنده است ولی در باطن مرده است .
و باز تعبیر دیگری قرآن کریم دارد که همین اشخاص که شائبه ای از حیات‌ در اینها هست وقتی که قرآن در زمین روحشان بذر می‌افشاند ، مثل یک‌ سرزمین سبز و خرم می‌شوند ، یعنی قبلا مثل یک زمین مستعد بودند بعد مثل‌ یک باغ و کشتزار می‌شوند که درختها و گیاهها و گلها و انواعی از روئیدنی‌ها در آن پیدا می‌شود مثلا این تعبیر در قرآن است : « او من کان‌ میتا فأحییناه »[١] ؟ آیا آن کسی که مرده ای بود ولی ما او را به‌ وسیله قرآن زنده کردیم « و جعلنا له نورا یمشی به فی الناس »[٢] . و برای او نوری قرار دادیم که به موجب آن نور در میان مردم راه می‌رود ، یعنی وقتی در میان مردم راه می‌رود ،

[٢][١] سوره انعام ، آیه . ١٢٢