لازم و مقدمه و شرط دانسته ، چیست ؟ بطور کلی چه هدفهائی وجود دارد که راه رسیدن به آن اهداف این است که‌ انسان نسبت به لذتهای دنیا حالت اعراض داشته باشد و اسلام هم آن هدفها را می‌پسندد و می‌پذیرد و توصیه می‌کند ؟ بعضی خیال می‌کنند که فلسفه زهد این‌ است که کار دین از کارهائی از قبیل تجارت و زراعت و صنعت جداست و هر کدام از آن به دنیائی جداگانه تعلق دارد کار دین عبادت است و کار دنیا کسب و تجارت و زراعت و صنعت و مدیریت و امثال اینها و زهد یعنی رو آوردن از کار دنیا به کار آخرت البته این غلط است زیرا آن اموری که به‌ عنوان کار دنیا خوانده شده مورد توصیه اسلام است و زهد شامل آنها به هیچ‌ وجه نمی‌شود دو نوع زهد است که ما با مراجعه به نصوص قطعی اسلامی‌ می‌توانیم بفهمیم که این دو نوع زهد در اسلام وجود ندارد ولی در غیر اسلام‌ این دو نوع زهد وجود دارد . یکی از آنها به این معناست که کار دنیا و کار آخرت از یکدیگر جداست‌ یعنی ما دو نوع کار داریم ، بعضی کارها مربوط به دنیاست مانند کسب و تجارت و زراعت و صنعت و دنبال روزی و تحصیل مال رفتن هر چیزی که مربوط به زندگی دنیاست ، مال دنیاست و تعلق دارد به این دنیا و اساسا به‌ دنیای دیگر تعلق و وابستگی ندارد در مقابل ، کارهای دیگری است که به‌ زندگی دنیا بستگی ندارد و مربوط نیست ، یعنی تأثیر مثبت و مفیدی در زندگی دنیا ندارد اگر تأثیر مضر نداشته باشد ، اسم آنها عبادت است ، عبادت یعنی مثلا دعا خواندن ، روزه گرفتن ، ریاضت کشیدن آن وقت زهد یعنی رها کردن زندگی