چرا به خدا می‌گوئیم زنده ؟ آیا معنی زندگی این است که قلب و خونی‌ وجود داشته باشد ؟ قلب حرکت بکند ؟ به این معنی که خدا زنده نیست ، خدا که قلب ندارد ، خدا که رگ و خون و بدن ندارد .

خود زندگی غیر از شرایط زندگی است

آیا زندگی یعنی نفس کشیدن و هوا را فرو بردن و بیرون دادن ؟ نه ، این‌ معنی زندگی نیست ، اینها برای ما شرایط زندگی است نه خود زندگی خود زندگی ، بینائی به معنی دانائی و توانائی است ما از آن جهت به خدا حی‌ مطلق می‌گوئیم که دانا و توانای مطلق است ، از آن جهت به خداوند تبارک‌ و تعالی حی می‌گوئیم که آثار حیات بر وجود مقدس او بار می‌شود رأفت است‌ ، رحمت است ، رحیم و رحمن است ، پس زندگی یعنی دانائی و توانائی و برنامه اسلام برنامه دانائی و توانائی است ، همان برنامه ای که قرنها اسلام آن را در عمل پیاده کرد پس آن طرز تفکری که نتیجه اش دانایی یا توانائی نباشد ، و نیز طرز تفکری که نتیجه اش سکون و عدم تحرک و بی‌خبری‌ و بی‌اطلاعی باشد ، از اسلام نیست . اسلام دین حیات است دین حیات ، با بیخبری ناسازگار است ، دین حیات‌ با ناتوانی و عجز ناسازگار است . شما همین را می‌توانید به عنوان یک مقیاس کلی برای شناخت اسلام همیشه‌ در دست داشته باشید در جلسه پیش یکی از عناصر حیات در تفکر اسلامی یعنی‌ مسئله عمل را برایتان عرض کردم اسلام کوشش و سعی بلیغ دارد که در تعلیمات خود سرنوشت انسان را وابسته به عمل