همه ما این طور خیال می‌کنیم که یک نفر انسان تا وقتی که قلبش کار می‌کند ، و تا وقتی که اعصابش فعالیت دارند و نبضش می‌زند ، و تا وقتی‌ که در روی زمین راه می‌رود ، زنده است چه موقع می‌شود گفت که یک انسان‌ مرده است ؟ آن وقتی که طبیب گوشی را روی قلبش می‌گذارد و بعد اعلام‌ می‌کند که قلب به کلی از حرکت ایستاده است البته از یک جهت همین طور است ، ولی این زندگی انسان ، زندگی انسانی انسان نیست ، زندگی حیوانی‌ انسان است انسان باید این زندگی را داشته باشد ولی این ، زندگی مشترک‌ او با همه حیوانهاست یعنی یک سگ هم که زنده است همین نوع زندگی را دارد ، سگ هم قلبی دارد ، اعصابی دارد ، رگهائی دارد ، خونی در جریان‌ دارد ، اعضاء و جوارحی دارد ولی در قرآن یک نوع حیات دیگر غیر از این‌ حیات برای انسان اعلام شده است یعنی انسان از نظر منطق قرآن کریم ممکن‌ است زنده باشد ، یعنی در میان مردم راه برود ، قلبش ضربان داشته باشد ، اعصابش کار بکنند ، خون در بدنش در جریان باشد ولی در عین حال مرده‌ باشد این تعبیر اساسا مال خود قرآن است ، مثلا در یکجا قرآن می‌گوید : « لینذر من کان حیا »[١] مردم را به دو دسته تقسیم می‌کند : مردم‌

[١] سوره یس آیه . ٧٠