در اینجا بعضی از مفسرین گفته اند که یعنی این چنین خداوند حق و باطل‌ را مثال می‌زند ، بعضی دیگر گفته اند این چنین خداوند حق و باطل را به‌ یکدیگر می‌زند ، یعنی این چنین میان حق و باطل تصادم و برخورد واقع می‌شود برخورد حق و باطل چیزی است نظیر برخورد آب و کف .
« فاما الربد فیذهب جفاء و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض »[١].
و اما کف می‌رود و نیست و نابود می‌شود و اما آنچه به مردم سود می‌رساند در زمین باقی می‌ماند به اصطلاح ادبی اینجا حکمی را معلق به صفتی کرده است‌ ، یعنی این صفت علت آن حکم است نفرموده آب باقی می‌ماند ، فلز باقی‌ می‌ماند ، بلکه می‌فرماید آنچه برای مردم نافع است از آن آب و فلز ، به‌ اعتبار نافع بودن باقی می‌ماند ، به دلیل اینکه نافع است ، خیر است ، سودمند است باقی می‌ماند یعنی بقا ، از آن نافع بودن و سودمندی است ، بی‌سودها ، بی‌خاصیتها ، بی‌فایده ها حذف شدنی و از بین رفتنی و محکوم‌اند « کذلک یضرب الله الامثال »[٢] ، خدا مثلها را این چنین بیان می‌کند از این مثال چند نکته جالب استفاده می‌شود :

الف : نمود داشتن باطل و اصیل بودن حق

« فاحتمل السیل زبدا رابیا »[٢] یعنی کف روی آب را می‌گیرد و می‌پوشاند ، به طوری که اگر آدم جاهلی بیاید نگاه کند و از ماهیت قضیه‌ خبر نداشته باشد ، کف خروشانی را می‌بیند که در حرکت

[٢][١] سوره رعد ، آیه . ١٧