شرابخواری ، رقص ، موسیقی و انواع آهنگها ، بعد چه جناح عظیمی به نام‌ موسیقیدانها و به قول امروز هنرمندان و هنرپیشگان در دنیای اسلام به وجود آمد . ابوالفرج اصفهانی خودش اموی و از مورخین بسیار زبردست است و اتفاقا عالم با انصافی است و کتابی نوشته به نام مقاتل الطالبین مقتلهای آل‌ ابی‌طالب را ذکر کرده و کتاب معتبری است و علمای شیعه هم به کتاب او اعتماد می‌کنند و انصافا می‌شود گفت این کتاب را بی‌طرفانه نوشته است‌ کتاب اغانی هجده جلد و بیشتر مربوط به سرگذشت هنرمندان و هنرپیشگان و موسیقیدانهای دنیای اسلام است . او در این کتابش چیزهای خیلی عجیبی نقل کرده است ، از جمله می‌گوید : یک وقت یک شیعی با یک مرجی‌ء با یکدیگر سخت بر سر همین مسئله عمل‌ مباحثه می‌کردند ، مرجی‌ء می‌گفت اساس ، این است که آدم ایمان داشته باشد ، عمل بود ، بود نبود ، نبود شیعه می‌گفت ایمان از عمل انفکاک ندارد ، اگر عمل نباشد ، ایمان نیست مباحثه آنها شدید شد ، نه این قانع می‌شد ، و نه آن . برای فیصله دادن به نزاع گفتند اولین کسی که از سر کوچه پیدا شد ، از او می‌پرسیم که حق با کدامیک از ماست ، اتفاقا اولین کسی که آمد یک نفر موسیقیدان بود ( و به همین تناسب این داستان را در کتاب آغانی نقل کرده‌ است ) چون آن دو قبول کرده بودند که از اولین کسی که می‌آید بپرسند مرجی‌ء خیلی خوشحال شد که عجب آدم مناسبی پیدا شد و الان طرف مرا خواهد گرفت‌ به او گفتند ما چنین