او انجام داده است . ولی در عین حال که همه اینکارها را می‌کرد ، زاهد بود اتفاق می‌افتاد که می‌رفت در آن باغستانهای مدینه که مربوط به اهل‌ کتاب و غیر مسلمانان بود و برای آنان کار می‌کرد ، خدمت می‌کرد ، مزد می‌گرفت و بعد مزد او بود که تبدیل به نان می‌شد به خانه اش گندم می‌آورد ، جو می‌آورد و صدیقه طاهره سلام الله علیها با دست خودش آنها را آرد می‌کرد ، می‌پخت و در عین حال وقتی که به محتاجی ، به مسکینی ، به یتیمی ، به اسیری برخورد می‌کردند فورا او را بر خودشان مقدم می‌داشتند این بود معنی زهد علی علیه السلام ، شما این جور زاهد را پیدا بکنید .
زهد علی علیه السلام همدردی بود همدردی ، انسانیت است او از حق صد درصد مشروع خودش هم استفاده نمی‌کرد برای خودش به اندازه یک سرباز فقط از بیت المال حقوق قائل بود ، ولی در همان هم قناعت می‌کرد ، حاضر نبود با شکم سیر بخوابد چرا ؟ چون دل و وجدان و قلب زنده اش به او اجازه‌ نمی‌داد می‌فرمود : « او ابیت مبطانا و حولی بطون قرثی ، و اکباد حری ، او اکون کما قال القائل : »

و حسبک داء ان تبیت ببطنة

و حولک اکباد تحن الی القد [١]

آیا من با شکم سیر بخوابم ( از چه غذائی ؟ از غذای مشروع خودش ، باز هم‌ حاضر نبود با شکم سیر بخوابد می‌گفت در اطراف من شکمهای گرسنه وجود دارند ) در حالی که از اطراف من شکم گرسنه هست ؟ من

[١] نامه ٤٥ نهج البلاغه فیض الاسلام صفحه ٩٧٠ [ نامه ای است که آن‌ حضرت علیه السلام به عثمان بن حنیف انصاری که از جانب آن بزرگوار حاکم‌ بصره بود نوشته است ] .