حق و باطل
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص

حق و باطل - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨

گلوله به قلب دشمن می‌زند " بالحق " یعنی با نیروی حق ، با اهل حق ، از حق گلوله ای می‌سازیم و این گلوله را محکم به مغز باطل می‌زنیم تا مغزش‌ متلاشی شود ، پس ناگهان می‌بینی که باطل بر افتاد و چیزی هم نبود ، فقط هیکلی بود که از او می‌ترسیدی « فاذا هو زاهق »[١] قرآن نمی‌گوید که باطل بعدا زهوق پیدا می‌کند ، می‌گوید باطل چیز زاهقی است ، باطل اصلا رفتنی است .
٥ - آیات سوره رعد : قرآن در آیه ١٧ این سوره ، حق و باطل را به صورت‌ مثلی بسیار جالب و پرمعنی بیان داشته است : « انزل من السماء ماء فسالت اودیة بقدرها »، خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد ، یعنی آب صاف‌ و پر برکتی ، در اثر ریزش این باران بر کوهها و بلندیها ، سیلی در وادیها و رودخانه ها به اندازه ظرفیتشان به راه افتاد « فاحتمل السیل‌ زبدا رابیا »[٢] ، پس این سیل ، کفی را روی خود حمل کرد « و مما یوقدون علیه فی النار ابتغاء حلیة او متاع زبد مثله »[٣] ، همانگونه‌ که وقتی فلزی را روی آتش می‌گدازند تا از آن زیور یا وسیله ای بسازند چنین کفی در سطح آن آشکار می‌شود ، مواد اصلی ته نشین شده و مواد زائد و بدرد نخور روی آن را می‌گیرد « کذلک یضرب الله الحق والباطل »[٤] .
این چنین خدا حق و باطل را می‌زند .


[١] سوره انبیاء ، آیه . ١٨ [٢] سوره رعد ، آیه ١٧ زبد یعنی کف رابی یعنی مرتفع ، بالا آمده زبدا رابیا یعنی کفی که روی آب را فرا گرفته است . [٤][٣] سوره رعد ، آیه . ١٧