حق و باطل - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨
گلوله به قلب دشمن میزند " بالحق " یعنی با نیروی حق ، با اهل حق ، از
حق گلوله ای میسازیم و این گلوله را محکم به مغز باطل میزنیم تا مغزش
متلاشی شود ، پس ناگهان میبینی که باطل بر افتاد و چیزی هم نبود ، فقط
هیکلی بود که از او میترسیدی
« فاذا هو زاهق »[١] قرآن نمیگوید که باطل بعدا زهوق پیدا میکند ،
میگوید باطل چیز زاهقی است ، باطل اصلا رفتنی است .
٥ - آیات سوره رعد : قرآن در آیه ١٧ این سوره ، حق و باطل را به صورت
مثلی بسیار جالب و پرمعنی بیان داشته است : « انزل من السماء ماء
فسالت اودیة بقدرها »، خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد ، یعنی آب صاف
و پر برکتی ، در اثر ریزش این باران بر کوهها و بلندیها ، سیلی در
وادیها و رودخانه ها به اندازه ظرفیتشان به راه افتاد « فاحتمل السیل
زبدا رابیا »[٢] ، پس این سیل ، کفی را روی خود حمل کرد « و مما
یوقدون علیه فی النار ابتغاء حلیة او متاع زبد مثله »[٣] ، همانگونه
که وقتی فلزی را روی آتش میگدازند تا از آن زیور یا وسیله ای بسازند
چنین کفی در سطح آن آشکار میشود ، مواد اصلی ته نشین شده و مواد زائد و
بدرد نخور روی آن را میگیرد « کذلک یضرب الله الحق والباطل »[٤] .
این چنین خدا حق و باطل را میزند .
[١] سوره انبیاء ، آیه . ١٨ [٢] سوره رعد ، آیه ١٧ زبد یعنی کف رابی یعنی مرتفع ، بالا آمده زبدا رابیا یعنی کفی که روی آب را فرا گرفته است . [٤][٣] سوره رعد ، آیه . ١٧