لهذا کسانی که چنین توفیقاتی داشته اند و ما چنین اشخاصی را دیده ایم ، به لذتهای مادی ای که ما دل بسته ایم هیچ اعتنا ندارند چه مانعی دارد که‌ من ذکر خیری از پدر بزرگوار خودم بکنم از وقتی که یادم می‌آید ( حداقل از چهل سال پیش ) من می‌دیدم این مرد بزرگ و شریف هیچ وقت نمی‌گذاشت و نمی‌گذارد که وقت خوابش از سه ساعت از شب گذشته تأخیر بیفتد شام را سرشب می‌خورد و سه ساعت از شب گذشته می‌خوابد و حداقل دو ساعت به طلوع‌ صبح مانده و در شبهای جمعه از سه ساعت به طلوع صبح مانده بیدار می‌شود ، و حداقل قرآنی که تلاوت می‌کند یک جزء است و با چه فراغت و آرامشی نماز شب می‌خواند حالا تقریبا صدسال از عمرش می‌گذرد و هیچ وقت من نمی‌بینم که‌ یک خواب ناآرام داشته باشد و همان لذت معنوی است که این چنین نگهش‌ داشته یک شب نیست که پدر و مادرش را دعا نکند یک نامادری داشته که‌ به او خیلی ارادتمند است و میگوید که او خیلی به من محبت کرده است ، شبی نیست که او را دعا نکند یک شب نیست که تمام خویشاوندان و ذیحقان‌ و بستگان دور و نزدیکش را یاد نکند اینها دل را زنده می‌کند آدمی که‌ بخواهد از چنین لذتی بهره مند شود ، ناچار از لذتهای مادی تخفیف می‌دهد تا به آن لذت عمیق تر الهی معنوی برسد .

زهد عارف از نظر بوعلی سینا

بوعلی سینا می‌گوید : زهد عارف با زهد غیر عارف فرق می‌کند می‌گوید : زهد العارف ریاضة لهممه وقواه المتوهمة والمتخیلة ،