حق و باطل - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٩

درصد با این فکر مرجئه مخالف بود ، خودش الان فکر مرجئه را پیدا کرده‌ است در میان تعلیماتی که ما از پیش خودمان به خودمان می‌دهیم ، عمل را تحقیر می‌کنیم مثلا می‌گوئیم انتسابت را به علی بن ابیطالب درست کن ، یا علی بگو ، اسمت شیعه باشد و در دیوان عزاداران حسینی ثبت بشود ، همین‌ کافی است جزو حزب باش ، خیال کردیم العیاذ بالله حسین بن علی علیه‌ السلام یک آدم حزب باز است می‌گوید : هر کس که کارت عضویت در اینجا صادر کرد همان کافی است و مصونیت پیدا می‌کند ! اساسا فلسفه شهادت حسین‌ بن علی علیه السلام این بود که می‌خواست اسلام را در مرحله عمل زنده کند .
« اشهد انک قد اقمت الصلوش و آتیت الزکاش و امرت بالمعروف و نهیت‌ عن المنکر و جاهدت فی الله حق جهاده » [١] . یعنی تو کشته شدی که اسلام‌ را در عمل زنده کنی .
ولی ما می‌گوئیم ، نه او کشته شد برای اینکه عمل را در اسلام بمیراند ، انتساب و وابستگی ظاهری را درست کند این داستان را یادم هست در ده سال‌ پیش در انجمن ماهانه نقل کردم : ابوالفرج اصفهانی کتابی دارد که معروف است ، بنام آغانی یعنی اغنیه‌ ها ، آهنگهای موسیقی یکی از جریاناتی که در دنیای اسلام رخ داد این بود که‌ خلفا تدریجا به یک شکل عجیبی به لهو و غنا رو آوردند ، یعنی همان حالتی‌ که اگر در هر ملتی رسوخ بکند ، آن را به سوی فساد می‌کشاند دربارهای آنها شده بود دربار عیاشی ،