١ - در آغاز بحث مطالبی درباره « بسم الله الرحمن الرحیم »بیان شد که‌ رحمانیت خدا اصالت دارد قهر و غضب و جباریت و انتقام هم که از صفات‌ الهی است ، اسماء تبعی هستند و از لطف او ناشی می‌شوند در این دید عالی‌ جز الله و رحمانیت و رحیمیت او چیزی وجود ندارد ، هر چه هست خیر است‌ ، کمال است ، جود است ، شر و نقص و عدم ، اموری اعتباری و تبعی و نسبی‌ هستند .
در نظام هستی ، خیر غالب است ، حق اصیل است و باطل هم اگر پیدا شد محکوم و غیر اصیل و نابود شدنی است ، و آنچه پایدار می‌ماند حق است : « کل شی‌ء هالک الا وجهه [١] ، و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام »[٢] .
در تاریخ بشر هم این بینش حکم می‌کند که حق پیروز و نظام حق بر نظامهای‌ باطل چیره خواهد شد : « هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی‌ الدین کله و لو کره المشرکون »[٣] .
٢ - آیات سوره بقره : در اوائل این سوره سه گروه در مقابل یکدیگر مطرح‌ شده‌اند : گروه مؤمنین ، گروه کافرین ، و گروه منافقین .
گروه مؤمنین ایمان به غیب دارند ، نماز واقعی و حسابی و کامل به پا می‌دارند ، انفاق می‌کنند ، به مکتبشان که مکتب الهی است ایمان دارند ، به عالم آخرت یقین دارند ، این گروه موفق اند و در مسیر هدایت پروردگار رستگارانند

[١] سوره قصص ، آیه . ٨٨ [٢] سوره الرحمن ، آیه . ٢٧ [٣] سوره توبه ، آیه . ٣٣