گاندی ، این مرد هندو وقتی می‌خواهد هند را رهبری کند ، وقتی می‌خواهد چهارصد میلیون جمعیت هندوستان را از چنگال استعمار رها کند ، چاره ای‌ ندارد جز اینکه راه پیغمبران را پیش بگیرد ، یک زندگی ساده برای خودش‌ انتخاب کند ، پارچه ساده ای روی دوشش بیندازد و لنگی بکمر بندد و تمام‌ دارائیش یک بز باشد و بگوید من با همین می‌توانم زندگی کنم . فلسفه زهد گاندی چه بود ؟ گاندی از یک طرف در متن اجتماع وارد است ، می‌خواهد جامعه ای را از چنگال استعمار نجات بدهد و از طرف دیگر آنچنان‌ زاهدانه زندگی می‌کند که با دو پارچه و یک بز بسر می‌برد و به ملت هند هم‌ دستور می‌دهد که اگر می‌خواهید از چنگال استعمار رهائی پیدا کنید باید زاهد باشید ، یعنی یک زندگی ساده پیشه کن تا بتوانی آزاد شوی بعد که آزاد شدی‌ ، اگر می‌خواهی زندگیت را پر تجمل بکنی ، بکن ولی تا خودت را از قیودی‌ که خودت برای خودت ساخته ای آزاد نکرده ای ، نمی‌توانی آزاد شوی این نوع‌ دیگر زهد است که فلسفه آن آزادی و آزادگی است .

زهد و مقتضیات زمان

یک مسئله دیگر هست ، این را هم از نظر اسلامی برایتان تشریح