حق و باطل
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص

حق و باطل - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٣

نشین شده ، حاضر نیست غذای خوب بخورد و اصرار دارد غذای نامطبوع بخورد و لباس خیلی درشت بپوشد و از لذت دنیا کناره گیری کرده است .
حضرت علی علیه السلام فرمودند : « علی به » [١] . یعنی احضارش کنید . عاصم را آوردند ، حضرت با بیان عتاب آمیزی به او فرمودند : « یا عدی‌ نفسه » [٢] ای ستمگرک بر خود « لقد استهام بک الخبیث » [٣] آیا شیطان تو را گول زده است ؟ شیطان بر تو مسلط شده است ؟ چرا نعمتهای خدا را رها کرده ای ؟ تو کوچکتر از این هستی که خدا از تو بازخواست کند که‌ چرا از نعمتهای من استفاده کردی ، خدا نعمتها را برای استفاده کردن خلق‌ کرده است این مرد جواب خیلی روشنی داشت ، گفت : « یا امیرالمؤمنین‌ هذا انت » [٤] . شما که این حرف را به من می‌زنید ، خودتان هم که مثل‌ من زندگی می‌کنید ، لباس من که از لباس شما درشتتر نیست ، خوراک من از خوراک شما پائینتر نیست من مثل شما زندگی می‌کنم ، فرمود : اشتباه کرده‌ ای ، من پیشوای خلقم و تو یکی از مأمومین هستی .
« ان الله تعالی فرض علی ائمة الحق ان یقدروا انفسهم بضعفة الناس کیلا یتبیغ بالفقیر فقره » [٥] وظیفه پیشوایان و امامان و زمامداران امت‌ وظیفه دیگری است خداوند بر زمامداران حق واجب کرده است که زندگی‌ خودشان را در سطح پائین ترین افراد قرار بدهند ، چون چشم توده مردم به‌ آنهاست ، برای اینکه با آنها همدردی کرده باشند ، برای اینکه تسکینی‌ برای آنها به وجود آورند و یک کمک


[٥][١] نهج البلاغه فیض الاسلام ، خطبه ٢٠٠ صفحه . ٦٦٣