بین دنیا و آخرت به آن شکل که کارها را دو دسته کند ، قائل نیست . از نظر اسلام تجارت یا زراعت می‌تواند مال دنیا باشد و می‌تواند مال‌ آخرت باشد یعنی وابستگی دارد به هدف شما ، اگر کار و کسب می‌کنید ، از راه مشروع آن وارد شوید ، تجارت اگر می‌کنید نخواهید ربا بخورید ، نخواهید معامله تان غرری باشد ، نخواهید بی‌انصافی کنید ، بلکه تجارت‌ می‌کنید برای اینکه تولید ثروت کنید و خودتان را از ذلت و تکدی نجات‌ دهید ، برای اینکه به جامعه خودتان خدمت کنید ، برای اینکه قدرت‌ اقتصادی جامعه خودتان را افزایش دهید ، از نظر اسلام این ، عبادت است‌ زراعت و دامداری نیز اگر چنین باشد عبادت است بنابراین در اسلام اینها از قلمرو آخرت بیرون نیستند ، تمام اینها برای انسانی که هدفهای اسلامی‌ را می‌شناسد و دنبال هدفهای اسلامی می‌رود داخل در قلمرو عبادت است در مقابل این امور ، آنچه که مکاتب دیگر آنها را عبادت می‌دانند نیز از نظر اسلام جزء زندگی دنیاست ، یعنی نماز و روزه نه تنها به درد آخرت می‌خورد ، به درد دنیا هم می‌خورد ، دعا نه تنها به درد آخرت می‌خورد ، به درد دنیا هم می‌خورد ، و همچنانکه تجارت و زراعت می‌تواند به آخرت تعلق‌ داشته باشد عبادت هم برای زندگی دنیا مفید است . بنابراین زهد به این معنی که ما دو قلمرو در نظر بگیریم یکی برای دنیا و دیگری برای آخرت ، در اسلام وجود ندارد اسلام گفته چه چیزی حلال است و چه چیزی حرام ، گفته شراب حرام است ، شراب هم برای دنیای تو مضر است‌ و هم برای آخرت تو ، گفته قمار و ربا حرام است ، اینها هم برای دنیای‌ تو مضرند و هم برای آخرت