دنیا برای اینکه انسان فراغت پیدا کند برای کارهای آخرت .
کتاب المنجد [١] در لغت عربی و به سبک دیکسیونرهای فرنگی است‌ البته قبل از این ، کتابی نزدیک به همین سبک نوشته شده بود بنام اقرب‌ الموارد که المنجد بیشتر از آن اقتباس کرده است المنجد زهد را بهمین‌ مفهومی که عرض کردم معنی کرده است که درست مفهوم مسیحی است در المنجد زهد اینگونه معنی شده است : زهد : ای ترک الدنیا للتخلی للعبادش ، یعنی‌ کار دنیا را رها کرد برای اینکه برای عبادت فراغت پیدا کند روی این‌ حساب اساسا کار دنیا و آخرت از هم جداست و دو حساب دارد ، کارهائی‌ مربوط و متعلق به زندگی دنیاست اینها مال دنیاست و ذره ای به درد آخرت‌ انسان نمی‌خورد بلکه شاید صدمه هم بزند و کارهای دیگری مال آخرت است که‌ اسم آنها عبادت است و آنها بدرد کار دنیا نمی‌خورد و احیانا صدمه هم‌ می‌زند .
پس زهد یعنی رها کردن کارهای دنیا برای رسیدن به آن دسته از کارها که‌ اسمش را می‌گذاریم کار آخرت آن وقت برای اینکه ما بتوانیم زاهد باشیم ، راهی بجز جدا کردن خود از اجتماع نداریم ، راهش عزلت و انزوا و رهبانیت و غارنشینی و دیرنشینی و صومعه نشینی است نتیجه اش همان‌ رهبانیتی است که می‌دانیم در دنیای مسیحیت چقدر رایج بوده است .
آیا اسلام چنین مفهوم و تصوری را برای زهد می‌پذیرد ؟ نه ،

[١] المنجد کتاب لغت است به زبان عربی که به وسیله یکی از پدران‌ روحانی مسیحی لبنان که از آباء یسوعی و عرب است ، نوشته شده است .