حق و باطل
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص

حق و باطل - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٢

است پس بازار چه چیز رواج است ؟ ! اینهاست که مثل خوره تا مغز استخوان ما را می‌خورد و ما را فاسد می‌کند روایتی هم از حضرت باقر علیه‌ السلام برایتان می‌خوانم البته روایات زیادی است که در کتاب " کافی " هست .
حضرت باقر علیه السلام پیغامی دارند برای شیعیان تحت عنوان « ابلغ‌ شیعتنا یا : ابلغوا شیعتنا » [١] معلوم می‌شود حضرت احساس می‌کرده اند که همین فکر غلط که طبیعت تنبل پرور انسان آن را می‌پذیرد ، در بین‌ شیعیان هم دارد رواج پیدا می‌کند فرمودند : از طرف ما به شیعیان ما ابلاغ‌ کنید که شیعه ما نیست مگر کسی که اهل ورع و پارسائی و تقوی و اهل اجتهاد باشد ( اجتهاد در اینجا یعنی کوشش ) ، اهل کوشش و فعالیت و عمل باشد غیر از این ما شیعه ای را هرگز نمی‌پذیریم در " نهج البلاغه " است که‌ کسی آمد خدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، عرض کرد مرا نصیحتی‌ بفرمائید حضرت در مقام نصیحت او چند جمله فرمودند که اولین جمله اش‌ این است : « لا تکن ممن یرجوا الاخرش بغیر عمل ، و یرجی التوبة بطول الامل ، یقول فی‌ الدنیا بقول الزاهدین ، و یعمل فیها بعمل الراغبین » [٢] . ما اگر امروز به علی علیه السلام عرض کنیم آقا ما را نصیحتی کنید ، قطعا از همین‌ ردیف با ما صحبت خواهد کرد فرمود : " از کسانی مباش که امید به آخرت‌ می‌بندند ولی بدون عمل " ( این ، امید و رجاء کاذب


[١] بحارالانوار جلد ٧١ ، صفحه ١٧٩ امالی طوسی جلد ١ صفحه ٣٠٢ و ٣٨٠. [٢] نهج البلاغه فیض الاسلام حکمت ١٤٢ صفحه . ١١٦٠