جریان خلقت در عالم چگونه نشان می‌دهد نوری را ، چگونه نشان می‌دهد که این‌ حرکتها و تلاشها و جنبشها و پیدایشها ، در ظلمات و کورکورانه نیست ، نور الهی در باطن همه ذرات عالم هست ، همه نشان می‌دهد مشیت الهی را ، تقدیر الهی را ، حکمت الهی را . لهذا بعد که همینها را ذکر می‌کند که‌ خزندگان و روندگان ( به دو پا و به چهار پا ) ، برای اینکه ذکر کند که ما اینها را به عنوان مثال ذکر کردیم و منحصر به اینها نیست ، می‌فرماید : " « یخلق الله ما یشاء »" خدا آنچه را که مشیتش اقتضا کند می‌آفریند ، یعنی همه اینها خلقت خداست و بر طبق مشیت الهی به وجود آمده : " « ان‌ الله علی کل شی‌ء قدیر »" قدرت الهی محدود نیست ، برای قدرت الهی‌ نمی‌شود مرز و حد قائل شد ، خدا بر هر چیزی تواناست ، هر چه را بخواهد ، هر جور که بخواهد خلق می‌کند . البته خداوند قدیر است ، علیم است ، حکیم‌ است ، مرید است ، معنای اینکه خداوند بر هر چیزی تواناست و هر طور که‌ بخواهد خلق می‌کند ، این نیست که همین طور به گزاف و بدون هدف و بدون‌ حکمت چنین می‌کند ، چون مشیت مطلق و قدرت بی پایانی دارد همین طور بی‌ جهت خلق می‌کند ، نه ، کارش بر اساس حکمت است ، ولی مشیتش محدود نیست ، قدرتش هم محدود نیست . از اول آیه نور تا اینجا تقریبا یک فصل مخصوص بود ، فصلی بود توحیدی‌ و در همه این فصل ، قرآن می‌خواهد این " « الله نور السموات و الارض " را ارائه بدهد ، گویی به عنوان پایان این فصل که وارد فصل دیگر و مطلب دیگری می‌شود که البته باز آن مطلب با این فصل ارتباط دارد ولی فصل‌ جداگانه شمرده می‌شود می‌فرماید :