در این آیه باز موضوع " تالیف " آمده ، یعنی خدا ابرهای پراکنده‌ای‌ را به وسیله همین باد جمع می‌کند ، مثل یک مؤلف تالیف می‌کند ، یک جا گرد می‌آورد و از اینجا انبوهی از ابر [ ایجاد می‌کند . ] در آن آیه " « یجعله کسفا »" بود یعنی [ ابر را ] فشرده [ می‌کند ] و در اینجا " « یجعله رکاما »" . مرحله " رکام " یک مرحله بالاتر است ، نه تنها ابرهای گسترده باز و پشمک مانند ، به صورت جمع شده و فشرده در می‌آیند ، بلکه ابرهای متراکم [ تشکیل می‌شود ] ، ابر روی ابر و ابر روی ابر قرار می‌گیرد که این ، یک حالت فشردگی بیشتر را بیان می‌کند . " « فتری الودق‌ یخرج من خلاله »" باز آن نتیجه‌ای که آنجا گفته اینجا هم گفته است : دانه‌های باران را می‌بینید از لابلا می‌ریزد .
در این آیه سوره نور مطلبی ذکر شده است که این دیگر برای علمای قدیم‌ جز یک مطلب تعبدی هیچ معنی دیگری نمی‌توانسته داشته باشد و آن این است‌ : " « و ینزل من السماء »" . این مطلب را ما مکرر عرض کرده‌ایم که " سماء " با کلمه " آسمان " که ما می‌گوییم ، یکی نیست . نصاب می‌گوید : " سما آسمان ، ارض و غبرا زمین " ولی نه ، آسمان که کلمه‌ای است فارسی‌ ، مرکب از دو کلمه " آس " و " مان " است ، " آس " یعنی " سنگ‌ آسیا " که می‌چرخد . حال این آس ، این سنگ که می‌چرخد ، اگر دستی باشد به آن می‌گویند " دست آس " ، اگر آبی باشد به آن می‌گویند " آسیاب " یعنی آس آبی ، و به هر حال " آس " اسم آن سنگ است که می‌چرخد .
آسمان یعنی آن چیزی که مانند ١ سنگ آسیا می‌چرخد .

[١] " مان " یعنی مانند .