می‌دهد ، به این دلیل است که عمل انسان را در همین دنیا دگرگون می‌کند .
دو نفر که یک عمل را انجام می‌دهند ، آنکه به نور خدا روشن است و آنکه‌ به نور خدا روشن نیست ، اینها به ظاهر یک جور عمل را انجام داده‌اند ولی‌ در باطن تفاوت این عمل و آن عمل از زمین تا آسمان است : " « الیه یصعد الکلم الطیب و العمل الصالح یرفعه »" [١] .
این آیه را دو جور تفسیر می‌کنند و هر دو جورش هم درست است . همان‌ طوری که قبلا هم تذکر داده‌ام اساسا معنی ندارد که ما آیات قرآن را همیشه‌ به یک معنی خاص حمل کنیم . یک جا که می‌بینیم آیه در آن واحد دو معنی‌ درست را تحمل می‌کند ، هر دو مقصود است . این از خصائص و جزء معجزات‌ قرآن است که گاهی تعبیرات خودش را طوری می‌آورد که آن را چند جور می‌توان معنی کرد و هر چند جورش هم درست است . گاهی شاعری شعری می‌گوید که چند جور قابل معنی است و چه بسا از خودش هم بپرسید می‌گوید هر طور که‌ بخواهید بخوانید همان درست است . این شعر سعدی که در اول " بدایع " است معروف است و آن را چند جور می‌توان خواند :

از در بخشندگی و بنده نوازی

مرغ هوا را نصیب و ماهی دریا

یعنی خدای بخشنده و بنده نواز ، هم مرغ هوا را نصیب انسان کرده و هم‌ ماهی دریا را .
ولی این شعر را هفت هشت جور دیگر هم می‌شود خواند ، از جمله اینکه :

[١] فاطر / [١٠]