این وظیفه ، دیگر برای مرد نیست و آن اینکه زن را مکلف کرده است که‌ باید خودش را بپوشاند ولی مرد را مکلف نکرده است ، یعنی این تکلیف‌ متوجه زن است نه متوجه مرد . تعبیر قرآن این است : " زنان زینت‌ خودشان را نباید آشکار کنند " . البته زینت ولو جدا هم باشد مثل یک‌ النگو که در کناری افتاده مقصود نیست بلکه زینت در حالی که در بدن است‌ مقصود است چون [ آشکار کردن آن ] مساوی است با دیدن خود زن . زنان‌ نباید زینت خودشان را ظاهر کنند ، اعم از اینکه از نوع زینتی باشد که‌ بشود از بدن جدا کرد مثل النگو و یا انگشتر ، یا زینتی که چسبیده به بدن‌ است مثل چیزهایی که به بدن می‌مالند مانند " گل گونه " به اصطلاح قدیم .
زن زینت خود را نباید ظاهر کند مگر [ در دو مورد ] . دو استثنا در اینجا وجود دارد : یک استثنا در مورد خود زینت است ، یعنی مگر بعضی از زینتها و به تعبیر قرآن زینت ظاهر [١] ، و استثنای دوم در مورد افراد است : و مگر برای بعضی از طبقات که در برابر آن طبقات که غیر شوهر او هستند ( در مورد شوهر که محرز است ) زن می‌تواند حتی زینت غیر ظاهر را آشکار کند ، و آنها پدران ، پسران ، برادر زادگان ، خواهر زادگان ، فرزندان شوهر [ و چند طبقه دیگر هستند ] که استثناها را بعد عرض می‌کنیم.
قبل از اینکه من این آیه را تفسیر کنم دو مطلب را باید توضیح دهم تا مطلب درست روشن بشود . یک مطلب این است که چرا زن مکلف شده است که‌ خود را بپوشاند و مرد مکلف نشده است ؟ پوشش به عنوان وظیفه زن ذکر شده‌ است نه به عنوان وظیفه مرد ؟

[١] حال اینکه مقصود از " زینت ظاهر " چیست بعد عرض می‌کنیم .