این سؤال هم بیشتر از اینجا مطرح می‌شود که می‌گویند ما افرادی را سراغ‌ داریم که اینها خدمات بزرگی به بشریت کرده و می‌کنند و حال آنکه مسلمان‌ نیستند و بعضی از آنها نه تنها مسلمان نیستند و ایمان به اسلام و پیغمبر اسلام ندارند ، بلکه اساسا به خدا ایمان ندارند و خدا را نمی‌شناسند . مثلا آن کسی که پنی سیلین را کشف کرد چه خدمت بزرگی به بشریت کرده ، چقدر بیماریها بود که قبل از کشف پنی سیلین غیر قابل علاج بود و چقدر کودکان‌ مثلا به همین بیماری دیفتری می‌مردند و معالجه نمی‌شدند ، اما بعد از کشف‌ پنی‌سیلین معالجه می‌شوند . همین طور آن کسی که واکسن ضد کزاز را کشف کرد ، و دیگران . آیا می‌شود گفت خدا عمل این اشخاص را به جرم اینکه ایمان‌ نداشته‌اند نادیده می‌گیرد ؟ حال ببینیم قضیه از چه قرار است و مطلب چگونه است . خدا یک اصلی را در قرآن بیان کرده است که این اصل ما را کاملا روشن می‌کند و آن اصل این‌ است : در سوره بنی اسرائیل می‌فرماید : « من کان یرید العاجله عجلنا له فیها ما نشاء لمن نرید ثم جعلنا له‌ جهنم یصلیها مذموما مدحورا ٠ و من اراد الاخره و سعی لها سعیها و هو مؤمن‌ فاولئک کان سعیهم مشکورا ٠ کلا نمد هؤلاء و هؤلاء من عطاء ربک و ما کان‌ عطاء ربک محظورا »[١] خلاصه این آیه‌ها این است که هر کسی در هر راهی که تلاش کند و به سوی هر مقصدی که برود و فعالیت کند ، خدا اجرش

[١] اسراء / ١٨ - [٢٠]