اینهاست . مفسرین هم راجع به اینکه چرا قرآن دو مثل آورده است وجوهی‌ ذکر کرده‌اند و شاید بیشتر همین وجه را که بهتر هم همین است گفته‌اند که‌ مثال اول برای کار خوب آنهاست و مثال دوم برای کار بدشان که در ظلمت‌ است . عرض کردیم که برای اعمال کافران یک مثل دیگر هم در قرآن ذکر شده . مثال می‌زند به تلی از خاکستر که باد تند بوزد و آن را از بین ببرد . جلسه‌ پیش عرض کردیم که این مثل ، مثل کارهای خوبی است که [ آنها ] به قصد قربت هم انجام داده‌اند و واقعا هم کاری کرده‌اند ولی بعد عناد و کفرشان‌ یا چیز دیگری سبب شده است که آن عمل از هم پاشیده شود . به هر حال قرآن‌ این منطق را دارد چه برای کافر و چه برای مسلمان که : " « و قدمنا الی‌ ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثورا »" قرآن می‌گوید بسا هست که‌ انباری از عمل نیک وجود دارد ولی ما می‌آییم آن را مثل غبار پراکنده‌ می‌کنیم . ( البته خداوند هرگز عمل خوب را با قید خوب بودن خراب نمی‌کند ) یعنی نظام تکوینی ما این است ، آنها گناهانی مرتکب می‌شوند که اثر آن‌ گناهان این است که اعمال خیرشان را به کلی از میان ببرد و نیست و نابود کند . این ، سه مثلی بود که قرآن برای اعمال کافران ذکر می‌کند ، و همان طور که عرض کردم مقصود از کافران در اینجا هر غیر مسلمانی نیست ، بلکه آنان‌ که در مقابل حقیقت می‌ایستند و مخالفت و قیام و مبارزه می‌کنند . آیه دیگر باز صحنه‌ای از نور را ذکر می‌کند ، بر عکس این دو آیه که‌ صحنه‌ای از محرومیت از نور ( محرومیت از نور وحی و محرومیت از نور فطرت ) را که اسمش ظلمت است ، ذکر کرد ، و آن این است که نه سراغ‌