آشنایی با قرآن 4 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٨
میشود و دیگر جای خالی نیست ، دنیایش هست ، آخرتش هم هست . بعد
میفرماید : " « و یزیدهم من فضله »" از فضل خودش یک چیز اضافه هم
میدهد ، یعنی علاوه بر اینکه حد اکثر پاداش را میدهد ، اضافه بر پاداش
هم از فضل خودش میدهد ، که یک منطقی هست در قرآن تقریبا به همین مضمون
و به عبارات مختلف و آن اینکه اگر کسانی در راه خدا باشند ، اینکه
عملشان حد اکثر پاداش داده میشود به جای خود ، آنچه میخواهند به آنها
داده میشود نیز به جای خود « و من اراد الاخره و سعی لها سعیها و هو مؤمن
فاولئک کان سعیهم مشکورا لهم فیها ما یشاؤون »علاوه بر آن " « و لدینا
مزید »" [١] در اینجا چون راه فطری و طبیعت بشر است ، یک چیزهایی
هم که نخواستهاند مافوق خواسته به آنها تفضل میشود .
تعبیر دیگر چنین است : " « من کان یرید حرث الاخره نزد له فی حرثه
" [٢] .
تعبیر دیگری در چند جای قرآن هست که آن خیلی عجیب است . در بعضی
آیات ، قرآن میگوید اگر کسی کار بد بکند به همان اندازه که کار بد کرده
به او کیفر میدهند ، و اگر کار خوب بکند چند برابر کار خوب به او [
پاداش ] میدهند : " « من جاء بالحسنه فله عشر امثالها »" [٣] کسی
که کار خوب بکند ده برابر به او پاداش میدهند .
یک منطق دیگری در قرآن هست که خیلی لطیف و عالی
[١] ق / [٣٥] [٢] شوری / [٢٠] [٣] انعام / [١٦٠]