این آیه و آیه قبل هر دو درباره وظیفه زن و مرد در برخورد با یکدیگر و به علاوه مسأله ستر عورت است . در آیه اول که مربوط به مرد است و در جلسه قبل تلاوت شد ، دو فرمان به مردها داده شده بود : نهی از چشم چرانی‌ کردن و دیگر امر به ستر عورت و یا به تعبیر بالاتر امر به خودداری از زنا ، یعنی حفظ کردن دامن هم از نگاه که معنایش ستر عورت است و هم از فحشا . پس مردان موظفند هم چشمهای خودشان را از چشم چرانی نگهداری کنند و هم‌ دامن خودشان را از فحشاء نگهداری کنند . آیه‌ای که درباره مردهاست‌ کوتاهتر [ از آیه مربوط به زنها ] است و همین مقدار بیشتر نیست جز آن‌ که بعد توصیه می‌کند اینکه ما می‌گوئیم چشمها را از نگاه کردنها نگهداری‌ کنید و دامنها را از فحشا ، خیال نکنید یک کاری است که ما بد شما را می‌خواهیم نه ، پاکی شما را می‌خواهیم و خدای شما بهتر می‌داند و بهتر به‌ کار شما آگاه است . در آیه دوم که مربوط به زنهاست ، عین همین دو دستور آمده است با همان‌ تعبیر ، با این تفاوت که ضمائر ، مؤنث است . می‌فرماید به زنها هم‌ بگویید که چشمها را از چشم چرانی و از نگاه به آنچه نباید نگاه کرد حفظ کنند و دامنهای خودشان را ، هم از نگاه کردن دیگران و هم از فحشا حفظ کنند ، یعنی همان دستور و همان عبارتی که در مورد مردان آمد . اینجا دو مطلب باید عرض کنم . این دو مطلب در مورد خانمها ، با اینکه هیچ فرقی با آنچه در مورد مردهاست نمی‌کند ، تا اندازه‌ای کوچک‌ شمرده می‌شود : یکی اینکه برخی زنها شاید اینجور خیال کنند که فقط مردها مجاز نیستند که به زنها نگاه کنند ( حال مطلقا نمی‌توانند یا از روی ریبه‌ و تلذذ نمی‌توانند ، بعد بحث می‌کنیم ) ،