فکر می‌کنند اگر ممنوع است ، فقط مردها از نگاه کردن یا نگاه کردن با تلذذ و ریبه ممنوعند و دیگر زن چنین ممنوعیتی نسبت به مرد ندارد و حال‌ آنکه هیچ فرق نمی‌کند ، اگر جایز نیست برای هر دو جایز نیست و اگر جایز است برای هر دو جایز است ، یعنی در همان حد که مرد ممنوع است زن هم در همان حد ممنوع است . ولی معمولا خیال می‌کنند که نه ، فقط مرد است که‌ نباید چشمش به زن بیفتد یا از روی تلذذ نباید نگاه کند ولی زن اگر چشمش‌ به مرد افتاد یا هر جور ورانداز کرد اشکالی ندارد زیرا او زن است که به‌ مرد نگاه می‌کند ! اینطور نیست ، قرآن هیچ فرقی در مسأله نگاه میان زن و مرد قائل نیست‌ . البته بعضی از خانمها به این مسأله توجه دارند ولی شاید خیلی از آنان‌ به آن بی‌توجهند . مطلب دوم که این را البته بیشتر توجه دارند و شاید قلیلی توجه نداشته‌ باشند این است که خیال می‌کنند زن به زن مطلقا محرم است یعنی حتی به‌ عورت زن هم محرم است ، فقط مرد است که نسبت به عورت مرد دیگر نا محرم است ولی زن نسبت به تمام بدن هر زن حتی نسبت به عورت او ، محرم‌ است . البته این را همانطور که عرض کردم غالبا می‌دانند که چنین نیست‌ ولی یک اقلیتی خیال می‌کنند که زن به زن مطلقا محرم است . اینطور نیست‌ ، در مورد عورت ، زن هم به زن محرم نیست ، حتی مادر هم به دختر خودش‌ محرم نیست ، دختر هم به مادر محرم نیست، خواهر هم به خواهر محرم نیست. راجع به این دو مطلب ، قرآن دستوری که به مرد می‌دهد مشابه آن را به زن‌ هم می‌دهد و دستوری که به زن می‌دهد مشابهش را به مرد هم می‌دهد ، ولی برای‌ زنان یک وظیفه دیگری قائل شده است که