فرستادن ، همه وقت خوب است . شما در هر شرایطی که صلوات بفرستید ، یک عمل مستحبی را انجام داده‌اید . فرض کنید یک گوینده حرف می‌زند ، در وسط حرف خودش ، برای اینکه رفع خستگی کرده باشد ، به جمعیت می‌گوید : صلواتی بفرستید . این امر خوبی است . اما اگر شما فکر کنید که در اسلام‌ یک چنین سنتی هست که در وسط حرف گوینده ، صلوات بفرستید ، و به عنوان‌ یک امر اسلامی این کار را بکنید این " بدعت " است ، بدانید چنین‌ دستوری در اسلام نرسیده که در وسط موعظه یک نفر صلوات بفرستید . یک عادتی در میان ما ایرانیها هست که اگر از آن پرهیز کنیم خوب است‌ و آن این است که وقتی چراغ را روشن می‌کنند صلوات می‌فرستند . ممکن است‌ بگویید صلوات هر وقت خوب است . من هم قبول دارم ، هر وقت خوب است‌ ، اما در ایران این کار یک پرونده بدی دارد ، در ایران سابقه آتش پرستی‌ وجود دارد ، سابقه احترام به آتش وجود دارد ، نکند یک وقت آن باطن‌ روحیه‌های احترام به چراغ و تعظیم آتش دخالت کند . شما می‌بینید اسلام‌ می‌گوید اگر می‌خواهی نماز بخوانی ، با اینکه وقتی نماز می‌خوانی توجهت به‌ خداست ، اما اگر یک فردی روبروی تو هست ، مکروه است ، چون بویی از آدم پرستی دارد ، اگر یک عکسی روبروی شما هست مکروه است ، چون بویی از شکل پرستی دارد ، اگر چراغ هم روبروی شما هست نماز خواندن مکروه است ، چون بویی از آتش پرستی می‌دهد . غرضم این است که اینها را " بدعت " می‌گویند . خیلی چیزها هست که بدعت است ، و در میان مردم