و دیگر پیغمبران مبعوث نمی‌شدند . اسلام برای عقل بشر فوق العاده ارزش‌ قائل است ، برای تفکر فوق العاده ارزش قائل است ، برای علم و مطالعه و آزمایش و مشاهده موجودات و به تعبیر خود قرآن برای سیر در آیات آفاق و انفس فوق العاده ارزش قائل است ، ولی اینچنین نیست که عقل و فکر و استدلال و علم و مشاهده و آزمایش ، هر اندازه ترقی بکند ، بتواند آن‌ نشانه‌هایی را که دین از انسان یا جهان داده است ، ارائه کند . این دیگر فقط رسالت دین است ، و آن مقدار که شما می‌بینید علم و عقل بشر حقایقی‌ را که دین بیان کرده است تأیید می‌کند ، به قول ویلیام جیمز ، این بعد از راهنمایی دین بوده ، یعنی بعد از آن بوده که دین حقایقی را ارائه داده ، علم دو مرتبه رفته است ببیند قضیه از چه قرار است و نشانه‌هایی هم بر صدق و تأییدش پیدا کرده است . یکی از آن رسالتها همین مطلب است که باز به تعبیر امروزیها جهان بینی‌ ما را تغییر می‌دهد ، یعنی بینش ما را درباره جهان تغییر می‌دهد . جهانی‌ که ما با حس خودمان آن را احساس می‌کنیم و با عقل خودمان آن را درک‌ می‌کنیم یک جور جهان است ، جهانی که نور وحی به ما ارائه می‌دهد همین‌ جهان است اما با یک تار و پود خیلی بیشتری . وحی به ما اینجور می‌گوید : " « سبح لله ما فی السموات و الارض » " تمام ذرات هستی زبانشان به‌ تسبیح خدا گویاست ولی شما نمی‌فهمید ، و [ همین طور است ] و در مورد خود انسان ، و این مهم است . ما برای خودمان چشم سراغ داریم ، گوش سراغ‌ داریم ، لامسه سراغ داریم ، شامه سراغ داریم ، ذائقه سراغ داریم ، عقل و فکر سراغ داریم و بیش از این چیزی در خودمان سراغ نداریم ، انبیاء می‌آیند به ما می‌گویند - طبق مثل معروف - ای