آشنایی با قرآن 4 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠١

" « الله الذی یرسل الریاح فتثیر سحابا فیبسطه فی السماء کیف یشاء و یجعله کسفا و تری الودق یخرج من خلاله » " . حال من هر دو آیه را یک‌ ترجمه ظاهری می‌کنم .
آیه سوره روم می‌گوید : خداست ، ذات حق است آنکه بادها را می‌فرستد .
اولا یکی از نکاتی که گفته‌اند این است که قرآن در بعضی موارد تعبیر می‌کند به ریح ( باد ) و در بعضی موارد تعبیر می‌کند به ریاح ( بادها ) . به حسب‌ استقصایی که کرده‌اند هر جا که [ این ] کلمه ، مفرد آمده است آنجا بادهایی ذکر شده که آن بادها منشأ خرابی و هلاکت و عذاب بوده است ، مثل‌ " « ارسلنا علیهم الریح العقیم »" [١] و هر جا که قرآن باد را به‌ عنوان یک مبشر رحمت بیان کرده است ، به صورت جمع ذکر کرده : " ریاح‌ " ( بادها ) ، و علم امروز ثابت کرده است که بادهایی که منشأ بارانها می‌شوند یک جبهه نیست ، جبهه‌های مختلفی است که به شکل خاصی دست به‌ دست یکدیگر می‌دهند و فقط در آن وقت است [ که منشأ باران می‌شوند . ] و عجیب‌تر این است که این نکته‌ای که از خود قرآن استفاده می‌شود در حدیث‌ تصریح شده است ، در یکی از دعاها وارد شده است که " « اللهم اجعله لنا ریاحا و لا تجعله لنا ریحا » " [٢] خدایا باد را برای ما " ریاح " قرار بده نه " ریح " ، یعنی وقتی که می‌وزد ، به آن شکلش باشد چون تنها به آن شکل رحمت است . و حتی از ائمه سؤال کرده‌اند که مگر چه فرق است‌ میان " ریح " و " ریاح " ؟ عین همین جواب را داده‌اند ، گفته‌اند که‌ هر وقت باد یک جناحی باشد عذاب