فرود می‌آورد تدریجا از بالا « من جبال »از کوههایی من برد از کوههایی از یخ ، از تگرگ ، یعنی چه ؟ اخیرا از نظر علمای امروز ، مطلب‌ کشف شده است که در طبقات بالای جو که گاهی ابرها روی یکدیگر متراکم‌ می‌شوند ، در آن قسمتهای بالا هوا بسیار سرد می‌شود و در آنجا درست مانند کوهی از یخ واقعا وجود دارد ، و این تعبیر قرآن واقعا اعجاز آمیز است . چه کسی می‌دانست که چنین چیزهایی در آن فضاهای بالا وجود دارد ؟ " « و ینزل من السماء من جبال فیها من برد »" که مقصود فرستادن تگرگ است . شاید " من برد " متعلق به " ینزل " باشد : تگرگهایی از کوههایی که در آنجا وجود دارد می‌فرستد . " « فیصیب به من یشاء و یصرفه عن من یشاء " ، این تگرگها را به [ سوی ] آنکه اراده خودش تعلق بگیرد می‌فرستد که‌ اصابت کند و از هر که نخواهد بر می‌گرداند ، یعنی خیال نکنید که کار خدا نظیر کارهای بشری است که تیر همین قدر که از نشانه بیرون رفت دیگر از اختیار تیراند از خارج است ، این در کار بشر است ، کار خدا هیچ وقت از اراده خدا و مشیت خدا و از سلطه الهی بیرون نمی‌رود . بعد اشاره می‌کند به‌ آن وقتی که رعد و برق می‌زند : " « یکاد سنا برقه یذهب بالابصار » " نزدیک است نور برقش چشمها را برباید و ببرد . این هم یک آیه . در این‌ آیه هم باز قرآن ضمن آوردن کلماتی که صد در صد با واقعیت کائنات جویه‌ تطبیق می‌کند و بعد از هزار و چند صد سال علم بشر باید به آنها برسد باز هدف خودش را تعقیب می‌کند : اینها همه آیات الهی هستند ، نشانه‌های خدا هستند ، خداست که عالم را بر این نظم و بر این اساس قرار داده : خورشیدی باید باشد ، خورشید بتابد ، به هر جا که بتابد در آنجا حرارت‌ پیدا شود ، حرارت حجم هوا را زیادتر کند ، هوای گرم بالا برود و هوای‌